1. Προσωπική αρετή, ελληνικές παραβιάσεις και η κληρονομιά των Βερσαλλιών
Οι Γερμανοί θεωρούν τους Έλληνες ανυπόφορα σπάταλους. Σκληρά εργαζόμενος, καλά εκπαιδευμένος, καινοτόμος, τεχνολογικά προχωρημένος, και με μια ιστορία ουσιαστικού σφιξίματος της ζώνης όταν η χώρα του αντιμετώπισε σοβαρή πτώση της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων της,[2] ο γερμανικός λαός είναι τώρα έξαλλος που η ασωτία ενός μικρού έθνους μπορεί να ταρακουνήσει βίαια τα θεμέλια στα οποία επένδυσε τη συλλογική μεταπολεμική ενέργεια του: τη σταθερότητα του νομίσματός του.
Η οργή του είναι ιδιαίτερα κατανοητή αν τοποθετηθεί στο ιστορικό πλαίσιο. Όταν το γερμανικό έθνος συνθηκολόγησε μετά τον Μεγάλο Πόλεμο, οι σύμμαχοι αξίωσαν το νόμιμο αλλά και παράλογο δικαίωμά τους από το συλλογικό του σώμα. Κανένας οίκτος, καμιά τύψη, καμιά μεγαλοψυχία για τους νικημένους. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών επέβαλε βαριές αποζημιώσεις στο ήδη ηττημένο και αποδεκατισμένο έθνος και άφησε το λαό του να τα βγάλει πέρα μόνος του, αφού ο πλούτος του έθνους λεηλατήθηκε από τους νικητές.
Ενώ ο υπόλοιπος ανεπτυγμένος κόσμος συμμετείχε ξανά στη Χρυσή Βάση, το μοναδικό νόμισμα εκείνης της εποχής, η Γερμανία υποχρεώθηκε να παραμείνει εκτός (καθώς δεν της είχε απομείνει χρυσός μετά την ατιμωτική ήττα) και να τυπώσει το δικό της χρήμα. Καθώς βρέθηκε αποστερημένη από επενδύσεις και υποχρεωμένη να πληρώνει αποζημιώσεις μεταξύ 2% και 3% ετησίως στους νικητές, το νόμισμά της άρχισε αναπόφευκτα να υποτιμάται. Το αποτέλεσμα ήταν ένας υπερ-πληθωρισμός που σάρωσε τις κερδισμένες με μόχθο καταθέσεις της γερμανικής μεσαίας τάξης και έστρωσε το δρόμο για την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, αφού πλέον οι κραδασμοί της κρίσης του 1929 είχαν αγγίξει την ήδη ρημαγμένη χώρα. Τα υπόλοιπα, όπως λένε, ανήκουν στην ιστορία.
Από τότε η Γερμανία αποφάσισε, περίπου ομόφωνα, να μην ξαναβρεθεί ποτέ σε ένδεια λόγω κατάρρευσης του νομίσματος. Μολονότι συνεισφέρει ευχαρίστως και με το παραπάνω στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χρεώνεται μεγάλους λογαριασμούς όταν κάποιο ευρωπαϊκό πρόγραμμα το απαιτεί, το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να καταλάβει είναι οποιαδήποτε παραβίαση της αυστηρής νομισματικής πολιτικής που κράτησε ισχυρό το DeutschMark, το οποίο μεταφέρθηκε στο νέο πανευρωπαϊκό νόμισμα, το ευρώ.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση της Αθήνας ανακοίνωσε ότι το έλλειμμα της Ελλάδας ήταν διπλό από εκείνο που η προηγούμενη κυβέρνηση ανέφερε, οι Γερμανοί δεν πίστευαν στα μάτια τους. Αδυνατούσαν να πιστέψουν ότι ακόμη κι ένα νοτιοευρωπαϊκό κράτος μπορούσε να εμπλακεί σε τέτοιο παιχνίδι εξαπάτησης. Λίγους μήνες αργότερα, όταν οι χρηματαγορές συσπειρώθηκαν κατά των ελληνικών ομολόγων, πολλοί Γερμανοί θεώρησαν ότι οι Έλληνες πήραν αυτό που τους άξιζε.
Θεωρήθηκε ως δίκαιη ανταπόδοση, ειδικά στη νοοτροπία ενός έθνους που τον περασμένο αιώνα αποδέχτηκε τη συλλογική τιμωρία του και κατάφερε να βγει από το τέλμα μέσα από σκληρή δουλειά και εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις. Η Ελλάδα έπρεπε κι αυτή να πληρώσει για τις αμαρτίες της. Για τους Γερμανούς, το θέμα δεν ήταν το κόστος της διάσωσης του ελληνικού κράτους από τα νύχια των χρηματαγορών. Το θέμα ήταν ότι η Ελλάδα έπρεπε να υποστεί την τιμωρία που της άξιζε επειδή έθεσε σε κίνδυνο μια λέσχη που παραμέρισε με αβρότητα τους κανόνες για να τη δεχτεί ως μέλος της. Κι επειδή η εν λόγω λέσχη είναι αυτή που εκδίδει το νόμισμα στο οποίο ο γερμανικός λαός εμπορεύεται, αποταμιεύει και για το οποίο είναι συλλογικά περήφανος, η τιμωρία απέκτησε τη σημασία ενός καίριου δεσμευτικού τελετουργικού.
2. Η πραγματική κληρονομιά των Βερσαλλιών
Το πρόβλημα με την ηθική προσβολή είναι ότι σπανίως αποτελεί μια λογική βάση οικονομικής πολιτικής. Η προσωπική αρετή είναι σημαντική αλλά είναι αβέβαιος οδηγός για τον χειρισμό μιας κρίσης και κακός ιστορικός σε ό, τι αφορά τις αιτίες της. Ένα καλό παράδειγμα είναι η προαναφερόμενη Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919 που καταδίκασε τη Γερμανία σε μακροχρόνιες αποζημιώσεις. Τότε, οι νικητές ένιωθαν δικαιωμένοι ηθικά που επέβαλαν βαριές ποινές στη χώρα που είχε αρχίσει τον πιο φονικό πόλεμο μέχρι τότε.
Ήταν όμως φρόνιμο; Όχι, δεν ήταν. Ο Τζον Μέϊναρντ Κέϊνς, που επρόκειτο αργότερα να φωτίσει σημαντικά την ικανότητα του καπιταλισμού να σκοντάφτει, να πέφτει και ύστερα να αδυνατεί να σταθεί ξανά στα πόδια του χωρίς βοήθεια, βρισκόταν στις Βερσαλλίες καά την επεξεργασία της Συνθήκης. Μόλις επέστρεψε στο Κέμπριτζ, έβαλε σε τάξη τις σκέψεις του και κατέληξε σε ένα ζοφερό συμπέρασμα.
Με δυο λόγια, ο Κέϊνς είπε ότι οι νικητές επέβαλαν στους νικημένους μια Συνθήκη που δεν ήταν μόνο ανελέητη αλλά και αυτοκαταστροφική για τους νικητές. Με αυτή την έννοια, η τιμωρία είχε ένα τίμημα που οι νηκητές δεν υπολόγισαν καλά, ένα τίμημα εξίσου εξωφρενικό για τους τιμωρημένους όσο και για τους τιμωρούς. Και ο Κέϊνς είχε δίκιο!
Οι αποζημιώσεις αποδείχτηκαν ανεπαρκείς για τη βελτίωση των οικονομιών της Γαλλίας και της Βρετανίας, κατάφεραν όμως να αποστραγγίσουν τη γερμανική οικονομία από ζωή και, επομένως, να δημιουργήσουν τις συνθήκες του υπερπληθωρισμού που προετοίμασε την κοινωνία για τη μετεωρική άνοδο του Χίτλερ.
Μετά το 1929 και την κοσμοϊστορική κρίση της Γουόλ Στριτ που μεταδόθηκε σαν ιός με τη μορφή της Μεγάλης Ύφεσης παντού, οι χώρες που είχαν απολαύσει χαμηλό πληθωρισμό χάρη στη Χρυσή Βάση της δεκαετίας του 1920 συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι, σε εποχές αποπληθωρισμού, το κοινό νόμισμα είναι σαν μια μπάλα αλυσσοδεμένη στο πόδι ενός ανθρώπου που πνίγεται. Ανίκανες να συντονίσουν τις οικονομικές πολιτικές, άρχισαν να πηδούν από το πλοίο η μια μετά την άλλη εγκαταλείποντας το ενιαίο νόμισμα (τη Χρυσή Βάση) κι αρχίζοντας έναν αποπληθωριστικό πόλεμο όλων εναντίον όλων.
Οι άμεσες αιτίες του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού πανικού- γιατί περί αυτού πρόκειται- είναι εμφανείς. Οφείλονται στην καταστροφική πτώση της αξίας του χρήματος, όχι μόνο στα εμπορεύσιμα είδη, αλλά σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία…Οι δανειολήπτες όλων των ειδών ανακαλύπτουν ότι τα χρεώγραφά τους δεν ισοδυναμούν πλέον με τα χρέη τους….Λίγες κυβερνήσεις έχουν ακόμη αρκετά έσοδα για να καλύψουν τις σταθερές χρεώσεις για τις οποίες είναι υπόλογες. Επιπλέον, μια κατάρρευση αυτού του είδους αυτοτροφοδοτείται.[3]
Το αποτέλεσμα της ανικανότητας διαχείρισης μιας απλής αλήθειας, δηλαδή να υποχρεωθούν οι ελλειμματικές χώρες να αποπληθωρίσουν, ήταν μια μάστιγα στο σπίτι των (μέχρι τότε) πλεονασματικών χωρών, μαζική φτώχεια για όλους κι ένας πραγματικός πόλεμος που η ανθρωπότητα προσπαθεί από τότε να ξεπεράσει. Όπως λέει ο Κέϊνς:
…η ανειλικρινής αποδοχή….αδύνατων όρων που δεν θα μπορούσε να φέρει σε πέρας (έκανε) τη Γερμανία σχεδόν εξίσου ένοχη που αποδέχτηκε κάτι που δεν μπορούσε να εκπληρώσει με τους Συμμάχους που επέβαλαν κάτι που δεν είχαν δικαίωμα να αξιώσουν.[4]
Εάν οι Βερσαλλίες μας διδάσκουν κάτι, είναι ότι οι ισχυροί δεν επιβάλλουν πάντα στους νικημένους μια Συνθήκη που ανταποκρίνεται στα ίδια τους τα συμφέροντα. Μερικές φορές παρασύρονται από τη βιασύνη τους να τιμωρήσουν, σφίγγουν τους μυς τους περισσότερο απ’ ό, τι θα έπρεπε και καταλήγουν να τιμωρήσουν τον εαυτό τους. Αυτός είναι ο φόβος μου σχετικά με το πρόσφατο οικονομικό πακέτο που επέβαλαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε μια άλλη ηττημένη χώρα: την Ελλάδα.
3. Οι νέες Βερσαλλίες
Στην εισαγωγή του βιβλίου του για τις συνέπειες της Συνθήκης των Βερσαλλιών, ο Κέϊνς έγραψε τα ακόλουθα:
Ωθούμενος από τρελές ψευδαισθήσεις και παράτολμη αυτοεκτίμηση, ο ελληνικός λαός ανέτρεψε τα θεμέλια πάνω στα οποία όλοι ζούσαμε και χτίζαμε. Αλλά οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης πήραν το ρίσκο να ολοκληρώσουν την καταστροφή που η Ελλάδα άρχισε, με ένα πακέτο οικονομικής στήριξης που εάν εφαρμοστεί θα υποσκάψει ακόμη ποερισσότερο, αντί να αποκαταστήσει, την ευαίσθητη, περίπλοκη οργάνωση, που ήδη ταρακουνήθηκε και διαλύθηκε με την κρίση του 2008, μέσω της οποίας και μόνο οι ευρωπαϊκοί λαοί μπορούν να απασχολούνται και να ζουν.[5]
Δεν είναι, βέβαια, αυτά ακριβώς τα λόγια του Κέϊνς. Αλλά δεν απέχουν πολύ! Το μόνο που έκανα ήταν να αντικαταστήσω μερικές από τις λέξεις του με εκείνες που είναι τονισμένες πιο πάνω. Πράγματι, ο Κέϊνς θα μπορούσε να γράφει για την ελληνική δημοσιονομική καταστροφή και το πακέτο του ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ που επιβλήθηκε αποτελεσματικά στο χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος.
Το επιχείρημά μου εδώ είναι απλό: Το πακέτο των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ είναι το πιο παράξενο είδος τιμωρίας. Στην πραγματικότητα, είναι μια παράλογη ποινή επειδή:
α) αποτελεί μια άσπλαχνη και ασυνήθιστη τιμωρία
β) πρόκειται να ζημιώσει τους τιμωρούς πολύ περισσότερο από μια πιο δίκαιη τιμωρία στην Ελλάδα.[6] Κατά μεγάλη ειρωνεία, από αυτή την άποψη, δεν διαφέρει πολύ την πρωτότυπη Συνθήκη των Βερσαλλιών.
Γιατί ισχυρίζομαι ότι το πακέτο των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ αποτελεί τιμωρία, όταν αυτό που λένε ότι κάνει είναι ότι σώζει την Ελλάδα από τη χρεοκοπία; Επειδή, νομίζω, δεν κάνει τίποτα τέτοιο. Με τα υπέμετρα επιτόκια που χρεώνει και με δεδομένη την αταλάντευτη αντίστασή του σε οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση του υπάρχοντος ελληνικού χρέους, ωθεί την Ελάδα σε περαιτέρω πτώχευση. Ακριβώς όπως ένας άσπλαχνος γιατρός δίνει αρκετά φάρμακα ώστε να κρατήσει λίγο ακόμη τον ασθενή στη ζωή έτσι ώστε να εξακολουθεί να υποφέρει ακόμη από βασανιστικό πόνο, αλλά όχι αρκετά για να τον αποτρέψει να απαλλαγεί από τη θανάσιμη αγωνία, έτσι και το πακέτο των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ παρατείνει την αγωνία του ελληνικού κράτους χωρίς να αποτρέπει την αναπόφευκτη χρεοκοπία. Κι όταν έρθει η χρεοκοπία, θα έρθει σε μια εποχή μικρότερου εθνικού εισοδήματος και υψηλότερου συνολικά επιπέδου χρέους. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να περιγράψουμε αυτό το πακέτο ως μια άσπλαχνη και ασυνήθιστη τιμωρία.
Πέραν αυτού, γιατί ισχυρίζομαι ότι το πακέτο των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ είναι αυτοκαταστροφικό για πλεονασματικές χώρες όπως η Γερμανία που παρέχουν τα πρόσθετα δάνεια; Η απάντηση είναι απλή: Μετά την Κρίση του 2008, η Γερμανία σάλπαρε σε μη χαρτογραφημένα τρικυμιώδη ύδατα. Για πρώτη φορά σε τριάντα χρόνια, το πλεόνασμά της δεν απορροφήθηκε από το εμπορικό έλλειμμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι το 2008, το γερμανικό θαύμα ήταν οικοδομημένο όχι μόνο πάνω στην τυπική γερμανική σκληρή εργασία και δημοσιονομική υπευθυνότητα αλλά επίσης στη μεγάλη δημοσιονομική ʺ ανευθυνότητα ʺ των Ηνωμένων Πολιτειών που είχαν αρκετά μεγάλα ελλείμματα ώστε να απορροφούν τη βιομηχανική παραγωγή των μεγάλων εθνών της Ευρώπης και της Ασίας. Τώρα, χρειαζόμαστε νέες πηγές δημοσιονομικής ʺ ανευθυνότητας ʺ, έτσι ώστε η Siemens, η BMW και οι υπόλοιποι λαμπεροί βιομηχανικοί γίγαντες της Γερμανίας να μπορούν να βρουν αγοραστές.
Σε αυτό το πλαίσιο, το να μετατρέπεις χώρες όπως η Ελλάδα σε μια χτυπημένη απ’ τον ήλιο άγονη γη και να υποχρεώνεις την υπόλοιπη Ευρωζώνη σε ένα ακόμη πιο γρήγορο, καθοδικό σε ό, τι αφορά τον αποπληθωρισμό των χρεών φαύλο κύκλο, είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να υπονομεύσεις την οικονομία της ίδιας της Γερμανίας. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα θα έχει τις ερήμους που της αξίζουν, αξίζουν οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί μια πολιτική ελίτ που τους οδηγεί ολοταχώς στην οικονομική καταστροφή;
Δεν πιστεύω ότι το αξίζουν. Αλλά έχει συμβεί στο παρελθόν και μπορεί να ξανασυμβεί. Για να αναφερθώ, για μια τελευταία φορά, στο βιβλίο που έγραψε ο Κέϊνς το 1920 για τη Συνθήκη των Βερσαλλιών:
Ίσως να είναι ιστορικά αληθινό ότι καμιά τάξη της κοινωνίας δεν χάνεται παρά από το ίδιο της το χέρι.[7]
Σημειώσεις
[1] – Μεταφρασμένο σε ʺ Το παραλήρημα παραφροσύνης των Γερμανώνʺ. Βλέπε E.F.Heckscher, Mercantilism, Αναθεωρημένη 2η έκδοση, Λονδίνο: London: Allen & Unwin, 1962, τ. 1. σ. 56
[2] – Μετά την επανένωση, στο μέσο της δεκαετίας του 1990 και ύστερα πάλι από το 2002
[3] – John Maynard Keynes (1922). ʺ The World’s Economic Outlookʺ. The Atlantic Monthly.
[4] – Dr Melchior: A Defeated Enemyʺ στο Two Memoirs (1949), επανεκδόθηκε στο Collected Writings, Vol. X: Essays in Biography, σ. 428
[5] – Αντικατέστησα το γερμανικός με ʺελληνικόςʺ, το γαλλικός και βρετανικός με ʺ ευρωπαϊκόςʺ, το γερμανικός με Ελλάδα, το Ειρήνη με ʺ πακέτο οικονομικής στήριξηςʺ, το πόλεμος με ʺ την κρίση του 2008ʺ. Βλέπε ʺ Introduction to John Maynard Keynes”. The Economic Consequences of the Peace, Harcourt Brace New York, 1920.
[6] – Αφήνοντας την Ελλάδα σε αθέτηση και επιτρέποντας στην ΕΚΤ να χρηματοδοτήσει τις τράπεζες (ελληνικές, γαλλικές και γερμανικές).
[7] – Κεφάλαιο 6, σ. 238, The Economic Consequences of the Peace, Harcourt Brace New York, 1920
Ιστοσελίδα / Γιάνης Βαρουφάκης
Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι καθηγητής οικονομικής θεωρίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής του Τομέα Πολιτικής Οικονομίας του ιδίου Τμήματος.
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
Σεβόμαστε την απεργία, υπηρετούμε την ενημέρωση
15/12/2010 06:00
Ενόψει των προγραμματισμένων κινητοποιήσεων της ΕΣΗΕΑ, η Διοίκηση της DPG Digital Media, ανακοινώνει την υπεύθυνη στάση που θα κρατήσουν όλα τα διαδικτυακά της μέσα, με γνώμονα πάντα την συνεχή, έγκυρη και αντικειμενική πληροφόρηση του αναγνωστικού της κοινού.
Η Διοίκηση της DPG Digital Media σέβεται και αναγνωρίζει το δικαίωμα στην απεργία όλων των συνεργατών-μελών της ΕΣΗΕΑ.
Διαχωρίζει όμως ξεκάθαρα τη θέση της και γνωστοποιεί στο ευρύ διαδικτυακό αναγνωστικό κοινό, ότι τα ηλεκτρονικά μέσα ιδιοκτησίας DPG θα λειτουργήσουν κανονικά, παρέχοντας έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση κατά τη διάρκεια των απεργιών που έχει προκηρύξει η ΕΣΗΕΑ.
Οι λόγοι που μας οδήγησαν στην ανωτέρω απόφαση είναι:
1) Η ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών (και συγκεκριμένα, των Ελλήνων χρηστών του Ίντερνετ εντός και εκτός ελληνικών συνόρων) αποτελεί για μας πρωταρχικό σκοπό ύψιστης σημασίας, ιδιαιτέρως δε, σε περιόδους έντονης κρίσης και επαναλαμβανόμενων απεργιών, οι οποίες ελοχεύουν τον κίνδυνο της ελλιπούς πληροφόρησης ή κάποιες φορές, ακόμη και της παραπληροφόρησης.
2) Είμαστε κάθετα αντίθετοι με τις τακτικές και τις νοοτροπίες των ηγετικών στελεχών της ΕΣΗΕΑ.
Πώς ζητά ο κ. Σόμπολος την στήριξη όλων εκείνων των χιλιάδων νέων δημοσιογράφων που εργάζονται σε ιντερνετικά μέσα, όταν την ίδια στιγμή η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ αρνείται να τους αναγνωρίσει ως ισότιμα μέλη;
Ποιους δημοσιογράφους άραγε εκφράζει-εκπροσωπεί πλέον ο κ. Σόμπολος και η λοιπή ηγετική ομάδα της ΕΣΗΕΑ;
Ποια η στάση της ηγεσίας της ΕΣΗΕΑ απέναντι στα διαδοχικά λουκέτα σε σειρά εντύπων που ως αποτέλεσμα είχαν να μείνουν άνεργοι εκατοντάδες δημοσιογράφοι;
Ποιες είναι οι προσπάθειες για την προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των χιλιάδων μη προνομιούχων δημοσιογράφων;
Αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία ζητούν άμεσα σαφείς απαντήσεις, καθώς η πλειονότητα των έντιμων και ικανών δημοσιογράφων, οδηγείται και θα οδηγηθεί με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς στην ιντερνετική απασχόληση, ενώ η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ή να μην επιθυμεί να αντιληφθεί τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στον χώρο της ενημέρωσης.
3) Η ελληνική κοινωνία δικαίως έχει ταυτίσει συγκεκριμένα πρόσωπα και αντιλήψεις συνδικαλιστών με ένα σάπιο σύστημα το οποίο αποδομείται με ταχείς ρυθμούς. Δικαίως, γιατί αυτά τα πρόσωπα, με το βίο και τις αποφάσεις τους, κατέδειξαν εμφανώς ποιους σκοπούς υπηρέτησαν και υπηρετούν.
Εμείς, μένοντας έξω από τέτοιου είδους παιχνίδια, δεν δεχόμαστε να γίνουμε μέρος αυτού του συστήματος, αντιδρούμε ουσιαστικά, παρέχοντας συνεχή και έγκυρη ενημέρωση, αφουγκραζόμενοι την κοινή γνώμη, εγκαθιδρύουμε ένα νέο ήθος και αποδεσμευμένοι από συμφέροντα, πρωτοστατούμε ενάντια σε εκείνους που επιθυμούν να χειραγωγήσουν την ενημέρωση.
Η αλήθεια στο διαδίκτυο δεν μπορεί να μείνει κρυφή! Γι’ αυτό η ενημέρωση πρέπει να είναι διαρκής και ακατάπαυστη.
Και ας μην ξεχνάμε, ισχυρός πολίτης είναι ο σωστά ενημερωμένος πολίτη
Ενόψει των προγραμματισμένων κινητοποιήσεων της ΕΣΗΕΑ, η Διοίκηση της DPG Digital Media, ανακοινώνει την υπεύθυνη στάση που θα κρατήσουν όλα τα διαδικτυακά της μέσα, με γνώμονα πάντα την συνεχή, έγκυρη και αντικειμενική πληροφόρηση του αναγνωστικού της κοινού.
Η Διοίκηση της DPG Digital Media σέβεται και αναγνωρίζει το δικαίωμα στην απεργία όλων των συνεργατών-μελών της ΕΣΗΕΑ.
Διαχωρίζει όμως ξεκάθαρα τη θέση της και γνωστοποιεί στο ευρύ διαδικτυακό αναγνωστικό κοινό, ότι τα ηλεκτρονικά μέσα ιδιοκτησίας DPG θα λειτουργήσουν κανονικά, παρέχοντας έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση κατά τη διάρκεια των απεργιών που έχει προκηρύξει η ΕΣΗΕΑ.
Οι λόγοι που μας οδήγησαν στην ανωτέρω απόφαση είναι:
1) Η ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών (και συγκεκριμένα, των Ελλήνων χρηστών του Ίντερνετ εντός και εκτός ελληνικών συνόρων) αποτελεί για μας πρωταρχικό σκοπό ύψιστης σημασίας, ιδιαιτέρως δε, σε περιόδους έντονης κρίσης και επαναλαμβανόμενων απεργιών, οι οποίες ελοχεύουν τον κίνδυνο της ελλιπούς πληροφόρησης ή κάποιες φορές, ακόμη και της παραπληροφόρησης.
2) Είμαστε κάθετα αντίθετοι με τις τακτικές και τις νοοτροπίες των ηγετικών στελεχών της ΕΣΗΕΑ.
Πώς ζητά ο κ. Σόμπολος την στήριξη όλων εκείνων των χιλιάδων νέων δημοσιογράφων που εργάζονται σε ιντερνετικά μέσα, όταν την ίδια στιγμή η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ αρνείται να τους αναγνωρίσει ως ισότιμα μέλη;
Ποιους δημοσιογράφους άραγε εκφράζει-εκπροσωπεί πλέον ο κ. Σόμπολος και η λοιπή ηγετική ομάδα της ΕΣΗΕΑ;
Ποια η στάση της ηγεσίας της ΕΣΗΕΑ απέναντι στα διαδοχικά λουκέτα σε σειρά εντύπων που ως αποτέλεσμα είχαν να μείνουν άνεργοι εκατοντάδες δημοσιογράφοι;
Ποιες είναι οι προσπάθειες για την προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των χιλιάδων μη προνομιούχων δημοσιογράφων;
Αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία ζητούν άμεσα σαφείς απαντήσεις, καθώς η πλειονότητα των έντιμων και ικανών δημοσιογράφων, οδηγείται και θα οδηγηθεί με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς στην ιντερνετική απασχόληση, ενώ η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ή να μην επιθυμεί να αντιληφθεί τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στον χώρο της ενημέρωσης.
3) Η ελληνική κοινωνία δικαίως έχει ταυτίσει συγκεκριμένα πρόσωπα και αντιλήψεις συνδικαλιστών με ένα σάπιο σύστημα το οποίο αποδομείται με ταχείς ρυθμούς. Δικαίως, γιατί αυτά τα πρόσωπα, με το βίο και τις αποφάσεις τους, κατέδειξαν εμφανώς ποιους σκοπούς υπηρέτησαν και υπηρετούν.
Εμείς, μένοντας έξω από τέτοιου είδους παιχνίδια, δεν δεχόμαστε να γίνουμε μέρος αυτού του συστήματος, αντιδρούμε ουσιαστικά, παρέχοντας συνεχή και έγκυρη ενημέρωση, αφουγκραζόμενοι την κοινή γνώμη, εγκαθιδρύουμε ένα νέο ήθος και αποδεσμευμένοι από συμφέροντα, πρωτοστατούμε ενάντια σε εκείνους που επιθυμούν να χειραγωγήσουν την ενημέρωση.
Η αλήθεια στο διαδίκτυο δεν μπορεί να μείνει κρυφή! Γι’ αυτό η ενημέρωση πρέπει να είναι διαρκής και ακατάπαυστη.
Και ας μην ξεχνάμε, ισχυρός πολίτης είναι ο σωστά ενημερωμένος πολίτη
Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010
Συμμορία ληστών το ΠΑΣΟΚ
Σε αδίστακτη πολιτική συμμορία ληστών στην υπηρεσία των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου αναδεικνύεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – του πιο μισητού πολιτικού καθάρματος που κυβέρνησε ποτέ την Ελλάδα. Τέτοιο μίσος εναντίον των εργαζομένων δεν είχαν δείξει ούτε οι φασίστες δικτάτορες που κατά καιρούς κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία στη χώρα. Οι αλλεπάλληλοι αντεργατικοί νόμοι που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου του εξασφαλίζουν αβίαστα την πρώτη θέση στη λίστα των πιο μισητών υπηρετών του κεφαλαίου σε όλη την ελληνική ιστορία.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Πρόκειται για τόσο αχαλίνωτο αντεργατικό όργιο που ακόμη και το ΔΝΤ θεωρεί πως είναι δυσφήμιση για την απάνθρωπη εικόνα του παγκοσμίως να εμφανίζεται ότι ταυτίζεται με την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου!!! Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί το τελευταίο διάστημα, ο γκαουλάιτερ του ΔΝΤ στην Αθήνα Πολ Τόμσεν διακηρύσσει δημοσίως, σε κάθε ομιλία του, ότι το ΔΝΤ δεν ζήτησε ποτέ από την κυβέρνηση Παπανδρέου να μειώσει τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα! Δεν έχει ξαναγίνει αυτό πουθενά στον κόσμο: Να βγαίνει το ΔΝΤ από ...αριστερά(!!!) σε κάποια κυβέρνηση – και μάλιστα η κυβέρνηση αυτή να είναι του λεχρίτη του... προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! Είναι όντως εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έφτασε μέχρι του σημείου να δώσει το δικαίωμα στον κάθε ιδιώτη εργοδότη να μειώνει όσο θέλει (!) τους μισθούς των εργαζομένων του, με προσωρινό κατώτατο φράγμα μόνο τα 740 ευρώ μεικτά του ελάχιστου μισθού, που καθορίζει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας.
Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι η κάθε μεγάλη επιχείρηση που απασχολεί στη χώρα μας π.χ. μηχανικούς ή γιατρούς με 30 ή και περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας και τους αμείβει με 2.300 ή 3.000 ευρώ ή και περισσότερα, έχει το δικαίωμα από τον Γ. Παπανδρέου να τους μειώσει το μισθό και να τους ρίξει ακόμη και στα... 740 ευρώ! Εννοείται ότι η τεράστια μάζα των εργαζομένων που δουλεύει με 1.000 ή 1.500 ή 2.000 ευρώ μεικτά ταχύτατα θα βουλιάξει προς τα 740 ευρώ! Μεικτά, για να μην ξεχνιόμαστε. Στην περίπτωση του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι ευνόητο, δεν υπάρχει ούτε καν το πρόσχημα ότι τα κέρδη από τη μείωση των μισθών πάνε στα κρατικά ταμεία και από εκεί στους ξένους τοκογλύφους που δανείζουν την κυβέρνηση. Στην περίπτωση των ιδιωτών όλα τα λεφτά που εξοικονομούνται από τη μείωση των μισθών πάνε ολόκληρα στην τσέπη του εργοδότη – και χάνονται κι από πάνω τεράστια ποσά που αντιστοιχούν στις ασφαλιστικές εισφορές των ποσών που περικόπτονται από τους μισθούς και θα πήγαιναν στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ χάνει και απευθείας το κράτος φορολογικά έσοδα εξαιτίας των μισθών που περικόπτονται και που είναι τα μόνα σίγουρα φορολογικά έσοδα, αφού κόβονται απευθείας από την πηγή χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι.
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με αδίστακτους υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου. Αυτή είναι η πραγματική φύση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε έχει έτοιμες τις βαλίτσες του να την κοπανήσει από την Ελλάδα μόλις δυσκολέψουν τα πράγματα. Ξέρει ότι αποκλείεται να εκλεγεί για δεύτερη τετραετία και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά επικίνδυνος πολιτικά. Ξεπουλάει τα πάντα στο κεφάλαιο, στους Αμερικάνους και στην ΕΕ με την πρώτη ευκαιρία, ελπίζοντας να τον ανταμείψουν με τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ για τις υπηρεσίες του. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένας δεν έχει βάλει ακόμη θέμα στη Σοσιαλιστική Διεθνή να τον καθαιρέσουν από πρόεδρο, αφού έχει αποδειχθεί με τη διακυβέρνησή του... ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού, ώστε να πάψει τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου να αποτελεί «κινητό διασυρμό» της υποτιθέμενης σοσιαλδημοκρατίας. Έχει πλάτες ο Γιωργάκης - Τσολάκογλου που αποδεικνύεται «Ντίλινγκερ του κεφαλαίου»! Δεν είναι τυχαίο φυσικά που για την εκπλήρωση της αποστολής του τον έχουν πλαισιώσει με ένα οικονομικό επιτελείο οργάνων του διεθνούς κεφαλαίου. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν υπάλληλος του ΟΟΣΑ στο Παρίσι επί εφτά χρόνια. Η Παναρίτη, αυτή η παντελώς άγνωστη και εξτρεμιστικά νεοφιλελεύθερη οικονομική σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου που την τοποθέτησε βουλευτή επικρατείας χωρίς καν να γνωρίζονται(!), ήταν υπάλληλος του ΔΝΤ πριν μας την φέρουν. Ο Χριστοδούλου, ο υπεύθυνος του δημόσιου χρέους, ήταν υπάλληλος της Γκόλντμαν Ζαξ. Καταλαβαίνουμε δηλαδή στα χέρια ποιών ανθρώπων βρίσκεται η ελληνική οικονομία!
Αυτοί όμως την αποστολή τους εκπληρώνουν. Εμείς θα ξυπνήσουμε να τους διώξουμε με κλωτσιές και τις πέτρες ή θα τους αφήσουμε να μας γδάρουν ζωντανούς; Αυτό είναι το ζήτημα. Τα άλλα περιττεύουν. Αυτό πρέπει να το αποδείξουμε με τη συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις όλης αυτής της εβδομάδας και πάνω από όλα στη γενική απεργία της Τετάρτης. Εκεί θα κριθεί εμπράκτως αν η οργή που αισθάνεται ο κόσμος της εργασίας θα μετατραπεί σε λάβα που κάψει την κυβέρνηση ή θα εκφυλιστεί σε κατάθλιψη αδράνειας. Ελπίζουμε, ευχόμαστε και εργαζόμαστε για να συμβεί το πρώτο. Διαφορετικά, το μέλλον μας προβλέπεται πολύ ζοφερό. Αυτοί δεν έχουν έλεος.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Πρόκειται για τόσο αχαλίνωτο αντεργατικό όργιο που ακόμη και το ΔΝΤ θεωρεί πως είναι δυσφήμιση για την απάνθρωπη εικόνα του παγκοσμίως να εμφανίζεται ότι ταυτίζεται με την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου!!! Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί το τελευταίο διάστημα, ο γκαουλάιτερ του ΔΝΤ στην Αθήνα Πολ Τόμσεν διακηρύσσει δημοσίως, σε κάθε ομιλία του, ότι το ΔΝΤ δεν ζήτησε ποτέ από την κυβέρνηση Παπανδρέου να μειώσει τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα! Δεν έχει ξαναγίνει αυτό πουθενά στον κόσμο: Να βγαίνει το ΔΝΤ από ...αριστερά(!!!) σε κάποια κυβέρνηση – και μάλιστα η κυβέρνηση αυτή να είναι του λεχρίτη του... προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! Είναι όντως εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έφτασε μέχρι του σημείου να δώσει το δικαίωμα στον κάθε ιδιώτη εργοδότη να μειώνει όσο θέλει (!) τους μισθούς των εργαζομένων του, με προσωρινό κατώτατο φράγμα μόνο τα 740 ευρώ μεικτά του ελάχιστου μισθού, που καθορίζει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας.
Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι η κάθε μεγάλη επιχείρηση που απασχολεί στη χώρα μας π.χ. μηχανικούς ή γιατρούς με 30 ή και περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας και τους αμείβει με 2.300 ή 3.000 ευρώ ή και περισσότερα, έχει το δικαίωμα από τον Γ. Παπανδρέου να τους μειώσει το μισθό και να τους ρίξει ακόμη και στα... 740 ευρώ! Εννοείται ότι η τεράστια μάζα των εργαζομένων που δουλεύει με 1.000 ή 1.500 ή 2.000 ευρώ μεικτά ταχύτατα θα βουλιάξει προς τα 740 ευρώ! Μεικτά, για να μην ξεχνιόμαστε. Στην περίπτωση του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι ευνόητο, δεν υπάρχει ούτε καν το πρόσχημα ότι τα κέρδη από τη μείωση των μισθών πάνε στα κρατικά ταμεία και από εκεί στους ξένους τοκογλύφους που δανείζουν την κυβέρνηση. Στην περίπτωση των ιδιωτών όλα τα λεφτά που εξοικονομούνται από τη μείωση των μισθών πάνε ολόκληρα στην τσέπη του εργοδότη – και χάνονται κι από πάνω τεράστια ποσά που αντιστοιχούν στις ασφαλιστικές εισφορές των ποσών που περικόπτονται από τους μισθούς και θα πήγαιναν στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ χάνει και απευθείας το κράτος φορολογικά έσοδα εξαιτίας των μισθών που περικόπτονται και που είναι τα μόνα σίγουρα φορολογικά έσοδα, αφού κόβονται απευθείας από την πηγή χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι.
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με αδίστακτους υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου. Αυτή είναι η πραγματική φύση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε έχει έτοιμες τις βαλίτσες του να την κοπανήσει από την Ελλάδα μόλις δυσκολέψουν τα πράγματα. Ξέρει ότι αποκλείεται να εκλεγεί για δεύτερη τετραετία και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά επικίνδυνος πολιτικά. Ξεπουλάει τα πάντα στο κεφάλαιο, στους Αμερικάνους και στην ΕΕ με την πρώτη ευκαιρία, ελπίζοντας να τον ανταμείψουν με τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ για τις υπηρεσίες του. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένας δεν έχει βάλει ακόμη θέμα στη Σοσιαλιστική Διεθνή να τον καθαιρέσουν από πρόεδρο, αφού έχει αποδειχθεί με τη διακυβέρνησή του... ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού, ώστε να πάψει τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου να αποτελεί «κινητό διασυρμό» της υποτιθέμενης σοσιαλδημοκρατίας. Έχει πλάτες ο Γιωργάκης - Τσολάκογλου που αποδεικνύεται «Ντίλινγκερ του κεφαλαίου»! Δεν είναι τυχαίο φυσικά που για την εκπλήρωση της αποστολής του τον έχουν πλαισιώσει με ένα οικονομικό επιτελείο οργάνων του διεθνούς κεφαλαίου. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν υπάλληλος του ΟΟΣΑ στο Παρίσι επί εφτά χρόνια. Η Παναρίτη, αυτή η παντελώς άγνωστη και εξτρεμιστικά νεοφιλελεύθερη οικονομική σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου που την τοποθέτησε βουλευτή επικρατείας χωρίς καν να γνωρίζονται(!), ήταν υπάλληλος του ΔΝΤ πριν μας την φέρουν. Ο Χριστοδούλου, ο υπεύθυνος του δημόσιου χρέους, ήταν υπάλληλος της Γκόλντμαν Ζαξ. Καταλαβαίνουμε δηλαδή στα χέρια ποιών ανθρώπων βρίσκεται η ελληνική οικονομία!
Αυτοί όμως την αποστολή τους εκπληρώνουν. Εμείς θα ξυπνήσουμε να τους διώξουμε με κλωτσιές και τις πέτρες ή θα τους αφήσουμε να μας γδάρουν ζωντανούς; Αυτό είναι το ζήτημα. Τα άλλα περιττεύουν. Αυτό πρέπει να το αποδείξουμε με τη συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις όλης αυτής της εβδομάδας και πάνω από όλα στη γενική απεργία της Τετάρτης. Εκεί θα κριθεί εμπράκτως αν η οργή που αισθάνεται ο κόσμος της εργασίας θα μετατραπεί σε λάβα που κάψει την κυβέρνηση ή θα εκφυλιστεί σε κατάθλιψη αδράνειας. Ελπίζουμε, ευχόμαστε και εργαζόμαστε για να συμβεί το πρώτο. Διαφορετικά, το μέλλον μας προβλέπεται πολύ ζοφερό. Αυτοί δεν έχουν έλεος.
Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010
Οι Δον Κορλεόνε της παγκόσμιας διακυβέρνησης, Του Δημήτρη Καζάκη
Παρέλαση υψηλών προσωπικοτήτων της διεθνούς επιτήρησης και κηδεμονίας στην Αθήνα. Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος - Καν ήλθε και απήλθε, αφού μίλησε στους υποτακτικούς του στην επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και συναντήθηκε με τους βασικούς στυλοβάτες του πολιτικού συστήματος της κατοχής, τον πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της Ν.Δ. και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Αναμένονται εντός της εβδομάδας και οι επίτροποι Ρεν και Χαν με ανάλογη αποστολή. Τι γυρεύουν όλοι αυτοί στη χώρα; Γιατί τους έπιασε ο καημός και η πρεμούρα να έρθουν αυτήν ακριβώς την περίοδο; Ο λόγος είναι απλός: βρισκόμαστε μπροστά στην πιο δύσκολη φάση της θεσμοθετημένης κατοχής.
Το μνημόνιο μπορεί να έχει αποτύχει στους διακηρυγμένους στόχους του, αλλά έχει πετύχει στην κρυφή του επιδίωξη, δηλαδή να φέρει τη μεγάλη πλειονότητα σε κατάσταση απόγνωσης.
Ήρθε λοιπόν η ώρα των «διαρθρωτικών αλλαγών», των μεγάλων «μεταρρυθμίσεων» με τις οποίες θα ξεπουληθεί ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει σ' αυτήν τη χώρα, θα ιδιωτικοποιηθεί ολοκληρωτικά το κράτος και θα μετατραπεί ανοιχτά σε όργανο καταστολής και επιβολής της κατοχής. Έτσι θεωρούν οι μεγάλοι μας «εταίροι» ότι μπορούν να επιβάλουν στη χώρα και στον λαό της μια διαδικασία χρεοκοπίας εσαεί, επ' αόριστον, υπό καθεστώς επιμήκυν¬σης, αναδιάρθρωσης, ανάταξης ή «χρονικής αναπροσαρμογής» του χρέους.
Σκέφτηκε κανείς ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι, όπως π.χ. ο Στρος - Καν, ο Μπαρόζο, ο Τρισέ και οι όμιοι τους, οι οποίοι απαρτίζουν τα διεθνή διευθυντήρια της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» που τόσο λατρεύει ο κ. πρωθυπουργός;
Ποιοι είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν ολόκληρους λαούς με τέτοια περιφρόνηση; Από πού κρατά η σκούφια του κ. Στρος Καν, ο οποίος, όταν τον ρώτησαν τι θα γίνει με την ελληνική νεολαία τώρα που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα της, απάντησε με χαρακτηριστική αναλγησία:
«Το ενδεχόμενο να φύγει η νεολαία είναι ένα ζήτημα που αναπτύσσεται σε πολλές χώρες. Είναι σημαντικό να τους δημιουργήσεις κίνητρα, γιατί, όταν επιστρέψουν στη χώρα τους, θα έχουν αποκτήσει εμπειρία. Κατανοώ την απελπισία τους που μπορεί να αποφασίσουν να φύγουν για το εξωτερικό. Καλώς, όταν αποκατασταθεί η ομαλότητα και υπάρξει ανάπτυξη, θα επανέλθουν» ήταν η απάντηση του επικεφαλής του ΔΝΤ. Με άλλα λόγια, είναι καλό και χρήσιμο που η απελπισία οδηγεί τους νέους μακριά από τη χώρα τους. Έτσι κερδίζουν σε εμπειρίες και γίνονται πολίτες του κόσμου.
Ο σκανδαλιάρης Ντομινίκ
Ποιος είναι όμως αυτός ο κύριος που μιλά έτσι για τη νεολαία και τις αγωνίες της; Ο Ντομινίκ Στρος - Καν αναδείχθηκε πρώτη φορά όταν το 1981 τέθηκε επικεφαλής του Κέντρου Μελετών και Έρευνας Αποταμιεύσεων του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας, που ήταν ένα ίδρυμα κρατικά χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση της Γαλλίας.
Εκεί συνδέθηκε με το μεγάλο αφεντικό της ιδιωτικής ασφάλισης στη Γαλλία, τον Ντενις Κεσλερ, ο οποίος τον εισήνανε νια πρώτη φορά στον μυστικό κόσμο της γαλλικής ελίτ των μεγάλων επιχειρήσεων. Μαζί του οργάνωσε μια από τις πρώτες επιθέσεις στην κοινωνική ασφάλιση της Γαλλίας και ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για την ανάγκη κατάργησης της.
Η στάση του αυτή εκτιμήθηκε ιδιαίτερα στους κύκλους των ισχυρών επιχειρηματιών και πολιτικών της Γαλλίας και έτσι σύντομα αναρριχήθηκε στην πολιτική για να γίνει υφυπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου το 1991 επιλεγμένος από τον ίδιο τον Φρανσουά Μιτεράν. Τη θέση κράτησε έως το 1993 και έφυγε με καλά εδραιωμένη τη φήμη του στους βιομηχανικούς και άλλους επιχειρηματικούς κολοσσούς ως ο «δικός τους άνθρωπος» στο σοσιαλιστικό κόμμα και τις κυβερνήσεις του.
Προσπαθώντας να εξαργυρώσει τη φήμη του αλλά και τις πολύ στενές διασυνδέσεις του με τις κορυφές των επιχειρήσεων και της πολιτικής, στήνει το 1994 μαζί με τον Ρεϊμόντ Λεβί, αφεντικό της Renault, τον Κύκλο της Βιομηχανίας. Πρόκειται για μια εταιρεία λόμπι με έδρα τις Βρυξέλλες και βασικό αντικείμενο την προώθηση των συμφερόντων των γαλλικών πολυεθνικών στα όργανα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Πρακτορεύει τα συμφέροντα των μεγαλύτερων ονομάτων της βιομηχανίας και του εμπορίου στη Γαλλία.
Όπως ήταν φυσικό, η υπηρεσία του αυτή δεν πήγε χαμένη, και το 1997, στην κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν, ορίζεται υπουργός Οικονομικών. Το πρώτο πράγμα που απασχόλησε τον Στρος - Καν ήταν το ξεπούλημα του δημόσιου τομέα της Γαλλίας. Εγκαινιάζει ένα από τα πιο φιλόδοξα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων στην ιστορία της Γαλλίας, ενισχύοντας ξεδιάντροπα τα πιο μεγάλα ιδιωτικά μονοπώλια της χώρας.
«Η μεγαλύτερη έρευνα απάτης»
Ήταν τόσο ανοιχτοχέρης προς τους μεγαλοεπιχειρηματίες, ώστε ο Ερνστ-Αντουάν Σελιέρ, πρόεδρος τότε της μεγαλύτερης εργοδοτικής οργάνωσης στη Γαλλία, της MEDEF, είχε πει για τον Στρος - Καν τον Ιούλιο του 1998: «Μπορεί ο υπουργός των Οικονομικών μας να μην είναι ο ιδανικότερος του κόσμου, αλλά σίγουρα κάνει ό,τι του είναι δυνατόν για να μη δημιουργήσει προβλήματα στους επιχειρηματίες».
Όπως συμβαίνει πάντα με τέτοιους τύπους, το όνομα του συνδέεται με ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα στην ιστορία της Γαλλίας. Πρόκειται για το σκάνδαλο της γαλλικής πολυεθνικής Elf Aquitaine, η οποία χρηματοδοτούσε αδρά το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας, αλλά και πολιτικούς άλλων χωρών, όπως στη Γερμανία. Η έρευνα για το σκάνδαλο αυτό χαρακτηρίστηκε από την «Gardian» (12.11.2007) ως η «μεγαλύτερη έρευνα απάτης στην Ευρώπη από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου... Η EIF είχε μετατραπεί σε ιδιωτική τράπεζα για αξιωματούχους που ξόδευαν 200 εκατ. λίρες σε πολιτικές εκδουλεύσεις, ερωμένες, υψηλή τέχνη, βίλες και διαμερίσματα».
Στο σκάνδαλο αυτό φιγουράριζαν πολλά κυβερνητικά στελέχη, μαζί τους και ο κ. Στρος - Καν, ο οποίος είχε αφήσει όνομα για την ιδιαίτερη αδυναμία του στο γυναικείο φύλο και τις απολαύσεις της ζωής.
Όπως ήταν φυσικό, κανένας πολιτικός δεν βρέθηκε ένοχος, αν και η έρευνα αποκάλυψε μίζες εκατομμυρίων. Παρά την επίσημη αθώωση του, το σκάνδαλο αυτό θα συνεχίσει να κυνηγά τον Στρος - Καν μέχρι τη στιγμή που θα επιλεγεί να γίνει διευθύνων σύμβουλος του ΔΝΤ το 2007. Η υπηρεσία σε τέτοιους οργανισμούς επιτρέπει σε τύπους σαν τον Στρος -Καν αφενός να γλιτώνουν από τα δύσκολα και αφετέρου να μη δίνουν λογαριασμό για τα πάθη και τις εξαρτήσεις τους. Έτσι, μπορεί ελεύθερα να υπηρετεί τα συμφέροντα που υπηρετούσε πάντα και να ασκείται στα βίτσια του, κυρίως στο κυνήγι του πλούτου και του ωραίου φύλου, δίχως να νοιάζεται για το αν θα κληθεί κάποτε να δώσει λογαριασμό.
Οι οργανισμοί σαν το ΔΝΤ εξασφαλίζουν πλήρη ασυλία για τους ανώτατους αξιωματούχους τους.
Ο Μανουέλ των αγορών γκρέμισε την Πορτογαλία
Μήπως όμως είναι καλύτερος ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο; Αυτός ο κύριος εξασφάλισε την τωρινή του θέση οδηγώντας τη χώρα του στη μεγαλύτερη και βαθύτερη κρίση στην ιστορία της, η οποία σήμερα την οδηγεί στη χρεοκοπία. Ο Μπαρόζο έγινε πρωθυπουργός της Πορτογαλίας στις 6 Απριλίου 2002. Ως πρωθυπουργός δήλωσε ότι πάνω απ' όλα προέχει η μείωση του κρατικού ελλείμματος, για το οποίο, όπως πάντα, ευθύνεται η διαφθορά όχι της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας, αλλά των δημοσίων υπαλλήλων και της κοινωνίας. «Ποτέ άλλοτε από την εποχή της ίδρυσης της Πορτογαλίας τον 12ο αιώνα δεν είχε τεθεί στο κέντρο της προσοχής σε τέτοιο βαθμό το έλλειμμα και η ανάγκη περιορισμού της κρατικής σπατάλης. Επιτέλους απαλλασσόμαστε από την ιδέα ότι το κράτος είναι πιο σημαντικό από την ιδιωτική πρώτοβουλία» δήλωνε ο Μπαρόζο το 2004.
Τους χρεοκόπησε!
Και το «Economist» (25.5.2004), εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη των διεθνών αγορών, έγραφε διθυραμβικά: «Στα δυο χρόνια της διακυβέρνησης του, ο κ. Ντουράο Μπαρόζο έχει διακηρύξει δυο "μεγάλες νίκες" στην πάλη του για υγιή δημοσιονομικά. Το 2002 περιέκοψε το έλλειμμα του προϋπολογισμού που κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις από το 4,4% στο 2,7% του ΑΕΠ, μόνο μέσα σε οκτώ μήνες. "Αμφιβάλλω αν κάποια άλλη χώρα στην Ευρώπη θα μπορούσε να πετύχει κάτι τέτοιο" υπερηφανεύεται. Τον περασμένο χρόνο κράτησε το έλλειμμα μόλις στο 2,8%. Πιστεύει επίσης ότι έχει εισαγάγει περισσότερες μεταρρυθμίσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης με πιο υγιείς οικονομίες».
Όλα αυτά φυσικά συνοδεύονταν από μια άγρια περικοπή μισθών και λαϊκών εισοδημάτων, δραστικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και ένα από τα πιο φιλόδοξα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων στην Ε.Ε. Κι όλα αυτά για να τηρηθεί αυστηρά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης της ευρωζώνης. Σας θυμίζει τίποτε; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η πορτογαλική οικονομία να βυθιστεί σε μια ύφεση, από την οποία δεν έχει βγει ακόμη, ενώ σήμερα την οδηγεί στη χρεοκοπία και τον μηχανισμό στήριξης.
Η επίσημη ανεργία από το 4,1% το 2002 εκτινάχθηκε στο 6,4% το 2004, για να φτάσει σήμερα να είναι γύρω στο 10%. Η φτώχεια από το 13% του πληθυσμού έφτασε σε τρία χρόνια στο 18%, ενώ σήμερα υπερβαίνει το 20%.
Ακόμα και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας από 78% της Ε.Ε. των 27 το 2000 βυθίστηκε στο 75% το 2004, επίπεδο στο οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα. Αλλά και η μείωση των κρατικών ελλειμμάτων αποδείχτηκε ότι ήταν υπόθεση εντελώς προσωρινή, παρά την άγρια λιτότητα, και προϊόν μαγειρέματος στοιχείων. Όταν το 2005 ανατράπηκε η κυβέρνηση του κ. Μπαρόζο και αναδείχθηκε νέα, αποκαλύφθηκε ότι το κρατικό έλλειμμα, αντί να μειωθεί, είχε εκτιναχθεί σε πάνω από 6% του ΑΕΠ.
Η κοινωνικά ανάλγητη και καταστροφική πολιτική του Μπαρόζο για να στηριχθεί το «ισχυρό» ευρώ οδήγησε πολύ γρήγορα στην πολιτική κατάρρευση της κυβέρνησης του.
Τον έσωσε ο Μπους...
Όμως, πριν συμβεί αυτό, ο εν λόγω κύριος φρόντισε να εξασφαλίσει την υποστήριξη των ΗΠΑ και να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν το 2004 εγκαταλείποντας την πρωθυπουργία της χώρας του. Βλέπετε, είχε πρωτοστατήσει στη «συμμαχία των προθύμων» του Τζορτζ Μπους και, παρά την άγρια λιτότητα, βρήκε τα αναγκαία κονδύλια για να στείλει στρατό στο Ιράκ.
Φυσικά η κυβέρνηση του κ. Μπαρόζο, όπως συμβαίνει πάντα με τέτοιου είδους κυβερνήσεις, πνίγηκε στα σκάνδαλα. Το χειρότερο όμως απ' όλα, που ακόμη και σήμερα κατατρέχει τον εν λόγω κύριο, είναι το σκάνδαλο παιδεραστίας το 2004 σε ένα κρατικό ίδρυμα της Λισσαβώνας. Την εποχή που δραπέτευσε ο Μπαρόζο στην προεδρία της Κομισιόν, ο πορτογαλικός Τύπος έβριθε από ιστορίες που συνέδεαν πολιτικά και κυβερνητικά στελέχη του κόμματος του, αλλά και τον ίδιο, με ένα τεράστιο κύκλωμα παιδεραστίας, που είχε μετατρέψει τα κρατικά ιδρύματα και γενικά την Πορτογαλία σε παράδεισο αυτού του είδους. Ο κύριος αυτός δεν λογοδότησε ποτέ για όλα αυτά.
Ο κύριος Τρισέ
Μήπως είναι καλύτερος ο Ζαν Κλοντ Τρισέ; Πρόεδρος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας; Ο εν λόγω κύριος είναι γέννημα βρέμμα της γαλλικής δημόσιας διοίκησης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος από κούνια. Το 1987 έγινε μέλος - υπό συνθήκες περίεργες για ανώτερο στέλεχος της γαλλικής δημόσιας διοίκησης - μιας από τις πιο ισχυρές οργανώσεις στον κόσμο των διεθνών χρηματαγορών, της Ομάδας των Τριάντα (Group of Thirty) με έδρα την Ουάσιγκτον. Η οργάνωση αυτή εμφανίζεται ως ιδιωτικό ίδρυμα, «δεξαμενή σκέψης», που υποστηρίζεται από τα πιο ισχυρά ιδιωτικά και κρατικά πιστωτικά ιδρύματα του κόσμου. Σ' αυτήν ανήκουν οι περισσότεροι από τους διατελέσαντες υπουργούς Οικονομικών των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου και του τωρινού, ακαδημαϊκοί και τραπεζίτες, θεωρείται στον χώρο των κεφαλαιαγορών πολύ πιο ισχυρή από την Τριμερή Επιτροπή και τη Μπίλντερμπεργκ.
Είναι αυτή που κατά κύριο λόγο προώθησε το άνοιγμα των χρηματοπιστωτικών αγορών που οδήγησε στη σημερινή παγκόσμια κρίση και στο κραχ του 2008. Όπως ήταν φυσικό, η συμμετοχή του κ. Τρισέ σ' αυτήν την οργάνωση του άνοιξε τις πόρτες για να αναδειχθεί σε διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Γαλλίας το 1993 και αργότερα το 2003 να διαδεχθεί τον Βιμ Ντούιζενμπεργκ στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όμως το γεγονός που σφράγισε την καριέρα του κ. Τρισέ είναι η εμπλοκή του στο σκάνδαλο της γαλλικής κρατικής τράπεζας Credit Lyonnais, το οποίο δικαίως ονομάστηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα τραπεζικά σκάνδαλα στη γαλλική ιστορία, αλλά και διεθνώς.
Ξέπλυμα χρήματος
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα ξεπλύματος χρήματος, αλλά και δοσοληψιών με ύποπτα επιχειρηματικά κυκλώματα, ακόμη και με το οργανωμένο έγκλημα. Το σκάνδαλο ξέσπασε ενόσω ο Τρισέ ήταν διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας και εν γνώσει του. Κατηγορήθηκε για συγκάλυψη και συμμετοχή, αλλά αθωώθηκε τον Ιούνιο του 2003 λόγω έλλειψης στοιχείων. Τα στοιχεία είχαν καεί σε πυρκαγιά που κατέκαψε το αρχηγείο της Credit Lyonnais το 1998 στο Παρίσι. Η γαλλική κυβέρνηση, προκειμένου να χαθούν μια για πάντα τα ίχνη του σκανδάλου που οδηγούσαν σε πολιτικούς και στελέχη της δημόσιας διοίκησης, σαν τον Τρισέ, διασώζουν την τράπεζα με 31 δισ. ευρώ και την ιδιωτικοποιούν. Έτσι κανείς δεν βρήκε ποτέ τίποτε για να ενοχοποιήσει κάποιον υψηλά ιστάμενο γι' αυτό το σκάνδαλο, ενώ ο Τρισέ εξασφάλισε τη δική του ασυλία πηγαίνοντας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του.
Αυτά είναι τα κεντρικά πρόσωπα του διεθνούς μηχανισμού που έχει στηθεί για να βοηθήσει, υποτίθεται, τη χώρα. Αυτοί είναι που τολμάνε να μιλούν για διαφθορά και αναξιοπιστία της Ελλάδας. Πρόκειται για τους Δον Κορλεόνε της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» των διεθνών αγορών, όπου διακαώς θέλει να ενταχθεί και ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας. Μπροστά τους οι αληθινοί Δον Κορλεόνε της μαφίας δεν είναι παρά ερασιτέχνες του είδους.
* Ο Δ. Καζάκης είναι οικονομολόγος - αναλυτής και το κείμενο του δημοσιεύτηκε στο "Ποντίκι" στις 9/12.
Αναμένονται εντός της εβδομάδας και οι επίτροποι Ρεν και Χαν με ανάλογη αποστολή. Τι γυρεύουν όλοι αυτοί στη χώρα; Γιατί τους έπιασε ο καημός και η πρεμούρα να έρθουν αυτήν ακριβώς την περίοδο; Ο λόγος είναι απλός: βρισκόμαστε μπροστά στην πιο δύσκολη φάση της θεσμοθετημένης κατοχής.
Το μνημόνιο μπορεί να έχει αποτύχει στους διακηρυγμένους στόχους του, αλλά έχει πετύχει στην κρυφή του επιδίωξη, δηλαδή να φέρει τη μεγάλη πλειονότητα σε κατάσταση απόγνωσης.
Ήρθε λοιπόν η ώρα των «διαρθρωτικών αλλαγών», των μεγάλων «μεταρρυθμίσεων» με τις οποίες θα ξεπουληθεί ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει σ' αυτήν τη χώρα, θα ιδιωτικοποιηθεί ολοκληρωτικά το κράτος και θα μετατραπεί ανοιχτά σε όργανο καταστολής και επιβολής της κατοχής. Έτσι θεωρούν οι μεγάλοι μας «εταίροι» ότι μπορούν να επιβάλουν στη χώρα και στον λαό της μια διαδικασία χρεοκοπίας εσαεί, επ' αόριστον, υπό καθεστώς επιμήκυν¬σης, αναδιάρθρωσης, ανάταξης ή «χρονικής αναπροσαρμογής» του χρέους.
Σκέφτηκε κανείς ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι, όπως π.χ. ο Στρος - Καν, ο Μπαρόζο, ο Τρισέ και οι όμιοι τους, οι οποίοι απαρτίζουν τα διεθνή διευθυντήρια της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» που τόσο λατρεύει ο κ. πρωθυπουργός;
Ποιοι είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν ολόκληρους λαούς με τέτοια περιφρόνηση; Από πού κρατά η σκούφια του κ. Στρος Καν, ο οποίος, όταν τον ρώτησαν τι θα γίνει με την ελληνική νεολαία τώρα που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα της, απάντησε με χαρακτηριστική αναλγησία:
«Το ενδεχόμενο να φύγει η νεολαία είναι ένα ζήτημα που αναπτύσσεται σε πολλές χώρες. Είναι σημαντικό να τους δημιουργήσεις κίνητρα, γιατί, όταν επιστρέψουν στη χώρα τους, θα έχουν αποκτήσει εμπειρία. Κατανοώ την απελπισία τους που μπορεί να αποφασίσουν να φύγουν για το εξωτερικό. Καλώς, όταν αποκατασταθεί η ομαλότητα και υπάρξει ανάπτυξη, θα επανέλθουν» ήταν η απάντηση του επικεφαλής του ΔΝΤ. Με άλλα λόγια, είναι καλό και χρήσιμο που η απελπισία οδηγεί τους νέους μακριά από τη χώρα τους. Έτσι κερδίζουν σε εμπειρίες και γίνονται πολίτες του κόσμου.
Ο σκανδαλιάρης Ντομινίκ
Ποιος είναι όμως αυτός ο κύριος που μιλά έτσι για τη νεολαία και τις αγωνίες της; Ο Ντομινίκ Στρος - Καν αναδείχθηκε πρώτη φορά όταν το 1981 τέθηκε επικεφαλής του Κέντρου Μελετών και Έρευνας Αποταμιεύσεων του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας, που ήταν ένα ίδρυμα κρατικά χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση της Γαλλίας.
Εκεί συνδέθηκε με το μεγάλο αφεντικό της ιδιωτικής ασφάλισης στη Γαλλία, τον Ντενις Κεσλερ, ο οποίος τον εισήνανε νια πρώτη φορά στον μυστικό κόσμο της γαλλικής ελίτ των μεγάλων επιχειρήσεων. Μαζί του οργάνωσε μια από τις πρώτες επιθέσεις στην κοινωνική ασφάλιση της Γαλλίας και ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για την ανάγκη κατάργησης της.
Η στάση του αυτή εκτιμήθηκε ιδιαίτερα στους κύκλους των ισχυρών επιχειρηματιών και πολιτικών της Γαλλίας και έτσι σύντομα αναρριχήθηκε στην πολιτική για να γίνει υφυπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου το 1991 επιλεγμένος από τον ίδιο τον Φρανσουά Μιτεράν. Τη θέση κράτησε έως το 1993 και έφυγε με καλά εδραιωμένη τη φήμη του στους βιομηχανικούς και άλλους επιχειρηματικούς κολοσσούς ως ο «δικός τους άνθρωπος» στο σοσιαλιστικό κόμμα και τις κυβερνήσεις του.
Προσπαθώντας να εξαργυρώσει τη φήμη του αλλά και τις πολύ στενές διασυνδέσεις του με τις κορυφές των επιχειρήσεων και της πολιτικής, στήνει το 1994 μαζί με τον Ρεϊμόντ Λεβί, αφεντικό της Renault, τον Κύκλο της Βιομηχανίας. Πρόκειται για μια εταιρεία λόμπι με έδρα τις Βρυξέλλες και βασικό αντικείμενο την προώθηση των συμφερόντων των γαλλικών πολυεθνικών στα όργανα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Πρακτορεύει τα συμφέροντα των μεγαλύτερων ονομάτων της βιομηχανίας και του εμπορίου στη Γαλλία.
Όπως ήταν φυσικό, η υπηρεσία του αυτή δεν πήγε χαμένη, και το 1997, στην κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν, ορίζεται υπουργός Οικονομικών. Το πρώτο πράγμα που απασχόλησε τον Στρος - Καν ήταν το ξεπούλημα του δημόσιου τομέα της Γαλλίας. Εγκαινιάζει ένα από τα πιο φιλόδοξα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων στην ιστορία της Γαλλίας, ενισχύοντας ξεδιάντροπα τα πιο μεγάλα ιδιωτικά μονοπώλια της χώρας.
«Η μεγαλύτερη έρευνα απάτης»
Ήταν τόσο ανοιχτοχέρης προς τους μεγαλοεπιχειρηματίες, ώστε ο Ερνστ-Αντουάν Σελιέρ, πρόεδρος τότε της μεγαλύτερης εργοδοτικής οργάνωσης στη Γαλλία, της MEDEF, είχε πει για τον Στρος - Καν τον Ιούλιο του 1998: «Μπορεί ο υπουργός των Οικονομικών μας να μην είναι ο ιδανικότερος του κόσμου, αλλά σίγουρα κάνει ό,τι του είναι δυνατόν για να μη δημιουργήσει προβλήματα στους επιχειρηματίες».
Όπως συμβαίνει πάντα με τέτοιους τύπους, το όνομα του συνδέεται με ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα στην ιστορία της Γαλλίας. Πρόκειται για το σκάνδαλο της γαλλικής πολυεθνικής Elf Aquitaine, η οποία χρηματοδοτούσε αδρά το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας, αλλά και πολιτικούς άλλων χωρών, όπως στη Γερμανία. Η έρευνα για το σκάνδαλο αυτό χαρακτηρίστηκε από την «Gardian» (12.11.2007) ως η «μεγαλύτερη έρευνα απάτης στην Ευρώπη από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου... Η EIF είχε μετατραπεί σε ιδιωτική τράπεζα για αξιωματούχους που ξόδευαν 200 εκατ. λίρες σε πολιτικές εκδουλεύσεις, ερωμένες, υψηλή τέχνη, βίλες και διαμερίσματα».
Στο σκάνδαλο αυτό φιγουράριζαν πολλά κυβερνητικά στελέχη, μαζί τους και ο κ. Στρος - Καν, ο οποίος είχε αφήσει όνομα για την ιδιαίτερη αδυναμία του στο γυναικείο φύλο και τις απολαύσεις της ζωής.
Όπως ήταν φυσικό, κανένας πολιτικός δεν βρέθηκε ένοχος, αν και η έρευνα αποκάλυψε μίζες εκατομμυρίων. Παρά την επίσημη αθώωση του, το σκάνδαλο αυτό θα συνεχίσει να κυνηγά τον Στρος - Καν μέχρι τη στιγμή που θα επιλεγεί να γίνει διευθύνων σύμβουλος του ΔΝΤ το 2007. Η υπηρεσία σε τέτοιους οργανισμούς επιτρέπει σε τύπους σαν τον Στρος -Καν αφενός να γλιτώνουν από τα δύσκολα και αφετέρου να μη δίνουν λογαριασμό για τα πάθη και τις εξαρτήσεις τους. Έτσι, μπορεί ελεύθερα να υπηρετεί τα συμφέροντα που υπηρετούσε πάντα και να ασκείται στα βίτσια του, κυρίως στο κυνήγι του πλούτου και του ωραίου φύλου, δίχως να νοιάζεται για το αν θα κληθεί κάποτε να δώσει λογαριασμό.
Οι οργανισμοί σαν το ΔΝΤ εξασφαλίζουν πλήρη ασυλία για τους ανώτατους αξιωματούχους τους.
Ο Μανουέλ των αγορών γκρέμισε την Πορτογαλία
Μήπως όμως είναι καλύτερος ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο; Αυτός ο κύριος εξασφάλισε την τωρινή του θέση οδηγώντας τη χώρα του στη μεγαλύτερη και βαθύτερη κρίση στην ιστορία της, η οποία σήμερα την οδηγεί στη χρεοκοπία. Ο Μπαρόζο έγινε πρωθυπουργός της Πορτογαλίας στις 6 Απριλίου 2002. Ως πρωθυπουργός δήλωσε ότι πάνω απ' όλα προέχει η μείωση του κρατικού ελλείμματος, για το οποίο, όπως πάντα, ευθύνεται η διαφθορά όχι της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας, αλλά των δημοσίων υπαλλήλων και της κοινωνίας. «Ποτέ άλλοτε από την εποχή της ίδρυσης της Πορτογαλίας τον 12ο αιώνα δεν είχε τεθεί στο κέντρο της προσοχής σε τέτοιο βαθμό το έλλειμμα και η ανάγκη περιορισμού της κρατικής σπατάλης. Επιτέλους απαλλασσόμαστε από την ιδέα ότι το κράτος είναι πιο σημαντικό από την ιδιωτική πρώτοβουλία» δήλωνε ο Μπαρόζο το 2004.
Τους χρεοκόπησε!
Και το «Economist» (25.5.2004), εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη των διεθνών αγορών, έγραφε διθυραμβικά: «Στα δυο χρόνια της διακυβέρνησης του, ο κ. Ντουράο Μπαρόζο έχει διακηρύξει δυο "μεγάλες νίκες" στην πάλη του για υγιή δημοσιονομικά. Το 2002 περιέκοψε το έλλειμμα του προϋπολογισμού που κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις από το 4,4% στο 2,7% του ΑΕΠ, μόνο μέσα σε οκτώ μήνες. "Αμφιβάλλω αν κάποια άλλη χώρα στην Ευρώπη θα μπορούσε να πετύχει κάτι τέτοιο" υπερηφανεύεται. Τον περασμένο χρόνο κράτησε το έλλειμμα μόλις στο 2,8%. Πιστεύει επίσης ότι έχει εισαγάγει περισσότερες μεταρρυθμίσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης με πιο υγιείς οικονομίες».
Όλα αυτά φυσικά συνοδεύονταν από μια άγρια περικοπή μισθών και λαϊκών εισοδημάτων, δραστικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και ένα από τα πιο φιλόδοξα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων στην Ε.Ε. Κι όλα αυτά για να τηρηθεί αυστηρά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης της ευρωζώνης. Σας θυμίζει τίποτε; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η πορτογαλική οικονομία να βυθιστεί σε μια ύφεση, από την οποία δεν έχει βγει ακόμη, ενώ σήμερα την οδηγεί στη χρεοκοπία και τον μηχανισμό στήριξης.
Η επίσημη ανεργία από το 4,1% το 2002 εκτινάχθηκε στο 6,4% το 2004, για να φτάσει σήμερα να είναι γύρω στο 10%. Η φτώχεια από το 13% του πληθυσμού έφτασε σε τρία χρόνια στο 18%, ενώ σήμερα υπερβαίνει το 20%.
Ακόμα και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας από 78% της Ε.Ε. των 27 το 2000 βυθίστηκε στο 75% το 2004, επίπεδο στο οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα. Αλλά και η μείωση των κρατικών ελλειμμάτων αποδείχτηκε ότι ήταν υπόθεση εντελώς προσωρινή, παρά την άγρια λιτότητα, και προϊόν μαγειρέματος στοιχείων. Όταν το 2005 ανατράπηκε η κυβέρνηση του κ. Μπαρόζο και αναδείχθηκε νέα, αποκαλύφθηκε ότι το κρατικό έλλειμμα, αντί να μειωθεί, είχε εκτιναχθεί σε πάνω από 6% του ΑΕΠ.
Η κοινωνικά ανάλγητη και καταστροφική πολιτική του Μπαρόζο για να στηριχθεί το «ισχυρό» ευρώ οδήγησε πολύ γρήγορα στην πολιτική κατάρρευση της κυβέρνησης του.
Τον έσωσε ο Μπους...
Όμως, πριν συμβεί αυτό, ο εν λόγω κύριος φρόντισε να εξασφαλίσει την υποστήριξη των ΗΠΑ και να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν το 2004 εγκαταλείποντας την πρωθυπουργία της χώρας του. Βλέπετε, είχε πρωτοστατήσει στη «συμμαχία των προθύμων» του Τζορτζ Μπους και, παρά την άγρια λιτότητα, βρήκε τα αναγκαία κονδύλια για να στείλει στρατό στο Ιράκ.
Φυσικά η κυβέρνηση του κ. Μπαρόζο, όπως συμβαίνει πάντα με τέτοιου είδους κυβερνήσεις, πνίγηκε στα σκάνδαλα. Το χειρότερο όμως απ' όλα, που ακόμη και σήμερα κατατρέχει τον εν λόγω κύριο, είναι το σκάνδαλο παιδεραστίας το 2004 σε ένα κρατικό ίδρυμα της Λισσαβώνας. Την εποχή που δραπέτευσε ο Μπαρόζο στην προεδρία της Κομισιόν, ο πορτογαλικός Τύπος έβριθε από ιστορίες που συνέδεαν πολιτικά και κυβερνητικά στελέχη του κόμματος του, αλλά και τον ίδιο, με ένα τεράστιο κύκλωμα παιδεραστίας, που είχε μετατρέψει τα κρατικά ιδρύματα και γενικά την Πορτογαλία σε παράδεισο αυτού του είδους. Ο κύριος αυτός δεν λογοδότησε ποτέ για όλα αυτά.
Ο κύριος Τρισέ
Μήπως είναι καλύτερος ο Ζαν Κλοντ Τρισέ; Πρόεδρος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας; Ο εν λόγω κύριος είναι γέννημα βρέμμα της γαλλικής δημόσιας διοίκησης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος από κούνια. Το 1987 έγινε μέλος - υπό συνθήκες περίεργες για ανώτερο στέλεχος της γαλλικής δημόσιας διοίκησης - μιας από τις πιο ισχυρές οργανώσεις στον κόσμο των διεθνών χρηματαγορών, της Ομάδας των Τριάντα (Group of Thirty) με έδρα την Ουάσιγκτον. Η οργάνωση αυτή εμφανίζεται ως ιδιωτικό ίδρυμα, «δεξαμενή σκέψης», που υποστηρίζεται από τα πιο ισχυρά ιδιωτικά και κρατικά πιστωτικά ιδρύματα του κόσμου. Σ' αυτήν ανήκουν οι περισσότεροι από τους διατελέσαντες υπουργούς Οικονομικών των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου και του τωρινού, ακαδημαϊκοί και τραπεζίτες, θεωρείται στον χώρο των κεφαλαιαγορών πολύ πιο ισχυρή από την Τριμερή Επιτροπή και τη Μπίλντερμπεργκ.
Είναι αυτή που κατά κύριο λόγο προώθησε το άνοιγμα των χρηματοπιστωτικών αγορών που οδήγησε στη σημερινή παγκόσμια κρίση και στο κραχ του 2008. Όπως ήταν φυσικό, η συμμετοχή του κ. Τρισέ σ' αυτήν την οργάνωση του άνοιξε τις πόρτες για να αναδειχθεί σε διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Γαλλίας το 1993 και αργότερα το 2003 να διαδεχθεί τον Βιμ Ντούιζενμπεργκ στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όμως το γεγονός που σφράγισε την καριέρα του κ. Τρισέ είναι η εμπλοκή του στο σκάνδαλο της γαλλικής κρατικής τράπεζας Credit Lyonnais, το οποίο δικαίως ονομάστηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα τραπεζικά σκάνδαλα στη γαλλική ιστορία, αλλά και διεθνώς.
Ξέπλυμα χρήματος
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα ξεπλύματος χρήματος, αλλά και δοσοληψιών με ύποπτα επιχειρηματικά κυκλώματα, ακόμη και με το οργανωμένο έγκλημα. Το σκάνδαλο ξέσπασε ενόσω ο Τρισέ ήταν διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας και εν γνώσει του. Κατηγορήθηκε για συγκάλυψη και συμμετοχή, αλλά αθωώθηκε τον Ιούνιο του 2003 λόγω έλλειψης στοιχείων. Τα στοιχεία είχαν καεί σε πυρκαγιά που κατέκαψε το αρχηγείο της Credit Lyonnais το 1998 στο Παρίσι. Η γαλλική κυβέρνηση, προκειμένου να χαθούν μια για πάντα τα ίχνη του σκανδάλου που οδηγούσαν σε πολιτικούς και στελέχη της δημόσιας διοίκησης, σαν τον Τρισέ, διασώζουν την τράπεζα με 31 δισ. ευρώ και την ιδιωτικοποιούν. Έτσι κανείς δεν βρήκε ποτέ τίποτε για να ενοχοποιήσει κάποιον υψηλά ιστάμενο γι' αυτό το σκάνδαλο, ενώ ο Τρισέ εξασφάλισε τη δική του ασυλία πηγαίνοντας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του.
Αυτά είναι τα κεντρικά πρόσωπα του διεθνούς μηχανισμού που έχει στηθεί για να βοηθήσει, υποτίθεται, τη χώρα. Αυτοί είναι που τολμάνε να μιλούν για διαφθορά και αναξιοπιστία της Ελλάδας. Πρόκειται για τους Δον Κορλεόνε της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» των διεθνών αγορών, όπου διακαώς θέλει να ενταχθεί και ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας. Μπροστά τους οι αληθινοί Δον Κορλεόνε της μαφίας δεν είναι παρά ερασιτέχνες του είδους.
* Ο Δ. Καζάκης είναι οικονομολόγος - αναλυτής και το κείμενο του δημοσιεύτηκε στο "Ποντίκι" στις 9/12.
Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010
Έξαλλος o Πάγκαλος με τα σχόλια των πολιτών στο blog της Ζούγκλας...
Να απαντήσει καλείται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γ. Πεταλωτής, για την απαίτηση του αντιπρόεδρου της κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου, να του παραδοθούν οι IP διευθύνσεις αναγνωστών που ανήρτησαν στο blog της zougla.gr σχόλια, τα οποία ο ίδιος θεώρησε προσβλητικά.
Η εφημερίδα Veto και η zougla.gr έχουν επικοινωνήσει ήδη από την Παρασκευή με τον κ. Πεταλωτή, ο οποίος δήλωσε ότι τη Δευτέρα θα υπάρξει επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση για το ζήτημα.
Ο κ. Πάγκαλος, με ηλεκτρονική επιστολή του προς τη zougla.gr, ζήτησε όχι απλώς τη διαγραφή αναρτήσεων από το blog της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας, αλλά και να πληροφορηθεί τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών του Διαδικτύου οι οποίοι ανήρτησαν τα σχόλιά τους στο blog, θεωρώντας ότι πρόκειται για πολιτική και ρατσιστική επίθεση εναντίον του.
Αν και οι αναρτήσεις στις οποίες αναφέρθηκε διαγράφτηκαν, πληροφορούμε τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης ότι δεν έχουμε το νομικό δικαίωμα να παραχωρήσουμε τις IP διευθύνσεις των αναγνωστών μας, αλλά ούτε και η πρακτική που υφίσταται παγκοσμίως ως προς τη λειτουργία των blog το επιτρέπει.
Αν ο κ. Πάγκαλος επιθυμεί να συγκεντρώσει τέτοιες πληροφορίες και προσωπικά δεδομένα, οφείλει να γνωρίζει πως πρέπει να απευθυνθεί στην αρμόδια εισαγγελική αρχή και μόνον.
H zougla.gr για λόγους δεοντολογίας δεν πρόκειται να παραδώσει τους κωδικούς IP των υπολογιστών από τους οποίους αναρτήθηκαν τα σχόλια για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, παρά τις έμμεσες και άμεσες απειλές του κ. Πάγκαλου πως θα απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη.
Προφανώς η zougla.gr δεν συμφωνεί με τις ύβρεις και τις προσωπικές επιθέσεις. Ωστόσο, ως γνωστόν, η τακτική αυτή των χρηστών αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο.
Ηγέτες παγκοσμίου εμβέλειας και πολλά πολιτικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, βομβαρδίζονται καθημερινά με επιθετικά σχόλια από χρήστες του Διαδικτύου, μέσω των blog, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Είναι η πρώτη φορά που η zougla.gr και το ομώνυμο blog εισπράττουν μία τέτοια συμπεριφορά από πολιτικό πρόσωπο.
Ολόκληρη η επιστολή Πάγκαλου στη zougla.gr
Όνομα: ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Επώνυμο: ΠΑΓΚΑΛΟΣ
Περιοχή:
E-mail: pangalos@otenet.gr
Μήνυμα: Την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010 και σήμερα, 3 Δεκεμβρίου 2010 αναρτήθηκαν στο διαδικτυακό σας χώρο (blog χρηστών) σωρεία ανώνυμων συκοφαντικών και εξυβριστικών σχολίων τα οποία είχαν ως άμεσο στόχο να πλήξουν την τιμή, την αξιοπρέπειά και την υπόληψή μου και να προσβάλουν εν γένει την προσωπικότητά μου. Συγκεκριμένα αναρτήθηκαν τα κάτωθι:
1) Τελικά, ΤΡΟΪΚΑ-λά ο άνθρωπος. Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 15:20 Όταν η λαιμαργία δέν ελέγχεται κ. Πάγκαλε θα υποστούμε και τις συνέπειες. Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 15:20
2) O ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΓΛΙΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΟ ΚΑΦΡΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 13:04 MAKARI ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΘΑΙΡΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!ΤΖΕΦΡΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!!!!!!ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΔΕΣΤΑΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΛΕΤΕ Κ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!!!!!!!!!ΑΙΣΧΟΟΟΟΟΣΣΣ!!!!!!!!!!ΤΟΝ ΠΑΛΙΟΡΟΥΦΙΑΝΟ!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 13:04
3) ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 12:55 ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.....ΜΑΖΕΨΕ ΤΟΝ!!!!!!!!!!!!!! O ριρής (εκ του Θοδωρής), δεν είναι μόνο το παχύδερμο της πολιτικής, δεν είναι μόνο Μεγάλος Τραγουδιστής, είναι και Μεγάλος Ποιητής. Μάλιστα. Ο εγγονός του πιο γελοίου δικτάτορα, Ο εγγονός του πνευματικού πατέρα των Ταγμάτων Ασφαλείας, Ο ξεφτιλισμένος υπουργός των Ιμίων (που πέρναγε το βράδυ της κρίσης συνεντευξιαζόμενος στον Χατζηνικολάου), Ο ρουφιάνος του " ... πέταξέ τον έξω Σάββα παιδί μου", Αυτός ο ΑΛΗΤΗΣ ... Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 12:55
4) ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟ ΠΑΓΚΑΛΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13 ΠΑΓΚΑΛΕ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!!!!!!!!ΠΟΛΙΤΙΚΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13
5) ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟ ΠΑΓΚΑΛΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13 ΠΑΓΚΑΛΕ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!!!!!!!!ΠΟΛΙΤΙΚΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρω ση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13
6) Ο ΧΟΝΤΡΟΣ (ΠΑΓΚΑΛΟΣ) ΕΙΝΑΙ ΤΟΜΑΡΙ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 09:52 ΕΙΝΑΙ ΒΡΩΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΣΚΟΥΛΙΚΙ!!!!!!!!!ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 09:52
7) Πάγκαλε ΜΑΖΙ τα φαγαμε τα λεφτά ή ΜΑΖΙ (εσεις οι 300);;;;;;;; Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010, 00:46 Πάγκαλε: ΜΑΖΙ τα φαγαμε τα λεφτά ή ΜΑΖΙ (εσεις οι 300);;;;;;;;;;;;;; Ειναι μια ερωτηση που χρειαζετε απαντηση από τον Ελληνα Πάγκαλο... όχι τον ΤΟΥΡΚΟ ΠΑΓΚΑΛΟ. Εδώ εδωσες διαταγη στα ΙΜΙΑ του 1996 να κατεβουν οι Ελληνικες σημαιες απο τις βραχονησιδες και να πουν οι βατραχανθρωποι ολοι εκει η δυναμη των Ο.Υ.Κ οτι τις πηρε ο ανεμος... ΠΡΟΔΩΤΗ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ... ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗ... ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ... http://img442.imageshack.us/img442/5390/rambothemissingyearsscc.jpg Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010, 00:46
Εσείς παρόλο που είχατε την υποχρέωση να ελέγξετε το περιεχόμενό τους, είτε δεν το πράξατε, είτε δολίως επιτρέψατε την ανάρτησή τους. Τα σχετικά σχόλια, μάλιστα, συνοδεύονταν από παραποιημένες φωτογραφίες μου, παρακινώντας, έτσι, μεγάλο αριθμό αναγνωστών να τα διαβάσουν. Ως γνωστόν είμαι υπέρμαχος της καλόπιστης ή οξείας, ακόμα, κριτικής, ιδίως όταν αυτή αφορά σε πολιτικά πρόσωπα. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δεν υφίσταμαι κριτική, αλλά άθλια και ρατσιστικά σχόλια άγνωστων ατόμων, τα οποία καλύπτονται πίσω από την ανωνυμία για να ικανοποιήσουν ανομολόγητες επιδιώξεις, να υπηρετήσουν σκοτεινά σχέδια αποσταθεροποίησης του πολιτεύματος και του Κράτους, αλλά και να καλλιεργήσουν το μίσος εναντίον μου, γεγονός, το οποίο προφανώς συνιστά απειλή για τη ζωή μου και τη σωματική μου ακεραιότητα. Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι έχει πληγεί βάναυσα η τιμή και η αξιοπρέπειά μου, σας καλώ να διαγράψετε ΑΜΕΣΑ τα ανωτέρω αναρτημένα σχόλια ή όποια άλλα, παρόμοιου περιεχομένου και να διακόψετε το λογαριασμό του χρήστη – μέλους ή των χρηστών – μελών, γνωστοποιώντας μου, παράλληλα, τα πλήρη στοιχεία (όνομα, επώνυμο, διεύθυνση κατοικίας κλπ.) αυτών, ώστε να προβώ σε όλες τις νόμιμες ενέργειες. Άλλως θα σας θεωρήσω συνυπεύθυνους στις πιο πάνω παράνομες ενέργειες.
Πηγη : http://www.zougla.gr
Η εφημερίδα Veto και η zougla.gr έχουν επικοινωνήσει ήδη από την Παρασκευή με τον κ. Πεταλωτή, ο οποίος δήλωσε ότι τη Δευτέρα θα υπάρξει επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση για το ζήτημα.
Ο κ. Πάγκαλος, με ηλεκτρονική επιστολή του προς τη zougla.gr, ζήτησε όχι απλώς τη διαγραφή αναρτήσεων από το blog της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας, αλλά και να πληροφορηθεί τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών του Διαδικτύου οι οποίοι ανήρτησαν τα σχόλιά τους στο blog, θεωρώντας ότι πρόκειται για πολιτική και ρατσιστική επίθεση εναντίον του.
Αν και οι αναρτήσεις στις οποίες αναφέρθηκε διαγράφτηκαν, πληροφορούμε τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης ότι δεν έχουμε το νομικό δικαίωμα να παραχωρήσουμε τις IP διευθύνσεις των αναγνωστών μας, αλλά ούτε και η πρακτική που υφίσταται παγκοσμίως ως προς τη λειτουργία των blog το επιτρέπει.
Αν ο κ. Πάγκαλος επιθυμεί να συγκεντρώσει τέτοιες πληροφορίες και προσωπικά δεδομένα, οφείλει να γνωρίζει πως πρέπει να απευθυνθεί στην αρμόδια εισαγγελική αρχή και μόνον.
H zougla.gr για λόγους δεοντολογίας δεν πρόκειται να παραδώσει τους κωδικούς IP των υπολογιστών από τους οποίους αναρτήθηκαν τα σχόλια για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, παρά τις έμμεσες και άμεσες απειλές του κ. Πάγκαλου πως θα απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη.
Προφανώς η zougla.gr δεν συμφωνεί με τις ύβρεις και τις προσωπικές επιθέσεις. Ωστόσο, ως γνωστόν, η τακτική αυτή των χρηστών αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο.
Ηγέτες παγκοσμίου εμβέλειας και πολλά πολιτικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, βομβαρδίζονται καθημερινά με επιθετικά σχόλια από χρήστες του Διαδικτύου, μέσω των blog, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Είναι η πρώτη φορά που η zougla.gr και το ομώνυμο blog εισπράττουν μία τέτοια συμπεριφορά από πολιτικό πρόσωπο.
Ολόκληρη η επιστολή Πάγκαλου στη zougla.gr
Όνομα: ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Επώνυμο: ΠΑΓΚΑΛΟΣ
Περιοχή:
E-mail: pangalos@otenet.gr
Μήνυμα: Την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010 και σήμερα, 3 Δεκεμβρίου 2010 αναρτήθηκαν στο διαδικτυακό σας χώρο (blog χρηστών) σωρεία ανώνυμων συκοφαντικών και εξυβριστικών σχολίων τα οποία είχαν ως άμεσο στόχο να πλήξουν την τιμή, την αξιοπρέπειά και την υπόληψή μου και να προσβάλουν εν γένει την προσωπικότητά μου. Συγκεκριμένα αναρτήθηκαν τα κάτωθι:
1) Τελικά, ΤΡΟΪΚΑ-λά ο άνθρωπος. Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 15:20 Όταν η λαιμαργία δέν ελέγχεται κ. Πάγκαλε θα υποστούμε και τις συνέπειες. Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 15:20
2) O ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΓΛΙΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΟ ΚΑΦΡΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 13:04 MAKARI ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΘΑΙΡΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!ΤΖΕΦΡΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!!!!!!ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΔΕΣΤΑΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΛΕΤΕ Κ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!!!!!!!!!ΑΙΣΧΟΟΟΟΟΣΣΣ!!!!!!!!!!ΤΟΝ ΠΑΛΙΟΡΟΥΦΙΑΝΟ!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 13:04
3) ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 12:55 ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.....ΜΑΖΕΨΕ ΤΟΝ!!!!!!!!!!!!!! O ριρής (εκ του Θοδωρής), δεν είναι μόνο το παχύδερμο της πολιτικής, δεν είναι μόνο Μεγάλος Τραγουδιστής, είναι και Μεγάλος Ποιητής. Μάλιστα. Ο εγγονός του πιο γελοίου δικτάτορα, Ο εγγονός του πνευματικού πατέρα των Ταγμάτων Ασφαλείας, Ο ξεφτιλισμένος υπουργός των Ιμίων (που πέρναγε το βράδυ της κρίσης συνεντευξιαζόμενος στον Χατζηνικολάου), Ο ρουφιάνος του " ... πέταξέ τον έξω Σάββα παιδί μου", Αυτός ο ΑΛΗΤΗΣ ... Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 12:55
4) ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟ ΠΑΓΚΑΛΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13 ΠΑΓΚΑΛΕ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!!!!!!!!ΠΟΛΙΤΙΚΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13
5) ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟ ΠΑΓΚΑΛΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13 ΠΑΓΚΑΛΕ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!!!!!!!!ΠΟΛΙΤΙΚΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρω ση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13
6) Ο ΧΟΝΤΡΟΣ (ΠΑΓΚΑΛΟΣ) ΕΙΝΑΙ ΤΟΜΑΡΙ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 09:52 ΕΙΝΑΙ ΒΡΩΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΣΚΟΥΛΙΚΙ!!!!!!!!!ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 09:52
7) Πάγκαλε ΜΑΖΙ τα φαγαμε τα λεφτά ή ΜΑΖΙ (εσεις οι 300);;;;;;;; Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010, 00:46 Πάγκαλε: ΜΑΖΙ τα φαγαμε τα λεφτά ή ΜΑΖΙ (εσεις οι 300);;;;;;;;;;;;;; Ειναι μια ερωτηση που χρειαζετε απαντηση από τον Ελληνα Πάγκαλο... όχι τον ΤΟΥΡΚΟ ΠΑΓΚΑΛΟ. Εδώ εδωσες διαταγη στα ΙΜΙΑ του 1996 να κατεβουν οι Ελληνικες σημαιες απο τις βραχονησιδες και να πουν οι βατραχανθρωποι ολοι εκει η δυναμη των Ο.Υ.Κ οτι τις πηρε ο ανεμος... ΠΡΟΔΩΤΗ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ... ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗ... ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ... http://img442.imageshack.us/img442/5390/rambothemissingyearsscc.jpg Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010, 00:46
Εσείς παρόλο που είχατε την υποχρέωση να ελέγξετε το περιεχόμενό τους, είτε δεν το πράξατε, είτε δολίως επιτρέψατε την ανάρτησή τους. Τα σχετικά σχόλια, μάλιστα, συνοδεύονταν από παραποιημένες φωτογραφίες μου, παρακινώντας, έτσι, μεγάλο αριθμό αναγνωστών να τα διαβάσουν. Ως γνωστόν είμαι υπέρμαχος της καλόπιστης ή οξείας, ακόμα, κριτικής, ιδίως όταν αυτή αφορά σε πολιτικά πρόσωπα. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δεν υφίσταμαι κριτική, αλλά άθλια και ρατσιστικά σχόλια άγνωστων ατόμων, τα οποία καλύπτονται πίσω από την ανωνυμία για να ικανοποιήσουν ανομολόγητες επιδιώξεις, να υπηρετήσουν σκοτεινά σχέδια αποσταθεροποίησης του πολιτεύματος και του Κράτους, αλλά και να καλλιεργήσουν το μίσος εναντίον μου, γεγονός, το οποίο προφανώς συνιστά απειλή για τη ζωή μου και τη σωματική μου ακεραιότητα. Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι έχει πληγεί βάναυσα η τιμή και η αξιοπρέπειά μου, σας καλώ να διαγράψετε ΑΜΕΣΑ τα ανωτέρω αναρτημένα σχόλια ή όποια άλλα, παρόμοιου περιεχομένου και να διακόψετε το λογαριασμό του χρήστη – μέλους ή των χρηστών – μελών, γνωστοποιώντας μου, παράλληλα, τα πλήρη στοιχεία (όνομα, επώνυμο, διεύθυνση κατοικίας κλπ.) αυτών, ώστε να προβώ σε όλες τις νόμιμες ενέργειες. Άλλως θα σας θεωρήσω συνυπεύθυνους στις πιο πάνω παράνομες ενέργειες.
Πηγη : http://www.zougla.gr
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ _ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ _ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ
(ΜΜΕ) Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης
Πλησιάζει η 6η Δεκεμβρίου, η ημέρα που δολοφονήθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος και που ήταν η αφορμή της εξέγερσης του Δεκεμβρίου του 2008, και ενός ονείρου που θα έμενε αλοκλήρωτο - προς το παρόν.
Βλέποντας το αποψινό Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα του Κούλογλου είδα κάτι που μου διέφυγε της προσοχής μου τότε.
Στο Megaλο κανάλι έδειξαν το βίντεο που είχε τραβήξει η αυτόπτης μάρτρας όταν οι δυο σκατάνθρωποι (που θα έπρεπε να σαπίσουν στη φυλακή) πήγαν στην Τζαβέλα.
Στο πραγματικό βίντεο δεν υπάρχει κανείς ήχος από συμπλοκές.
Στο Megaλο (τεράστιο κέντρο προπαγάνδας και εξαπάτησης) για στηρίξουν την ιστορία των δυο μπάτσων ότι πήγαν να επέμβουν σε φασαρίες ΠΡΟΣΘΕΣΑΝ ήχο ανάλογο ώστε να παραπλανήσουν τον κόσμο...! ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ _ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ _ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ
Ότι και να πεις για αυτά τα σκουλήκια που το έκαναν είναι λίγο αφού είμαι σίγουρος ότι το ίδιο θα έκαναν ακόμη και αν ήταν το παιδί τους στη θέση του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η πόρωσή τους είναι τέτοια που το μόνο που θα έκαναν είναι να γλείψουν με μανία την κωλοτρυπίδα των αφεντικών τους τα ανθρώπινα σκουπίδια.
Άντε γαμηθείτε
ΥΓ1 Δεν έπρεπε να είχε παρέμβει κάποιος της δικαιοσύνης;
ΥΓ2 Τα παιδιά στη Λάρισα δικάζονται στις 9 του μήνα για την πανελλαδική εξέγερση που αν είχε πετύχει (και θα είχε αν τα ΜΜΕ δεν εξαπατούσαν τους νοικοκυραίους) ίσως θα είμασταν καλλίτερα (και οι νοικοκυραίοι που τώρα τους παίρνουν τα πάντα)
ΥΓ3 Άντε γαμηθείτε
http://kopria.blogspot.com/
Πλησιάζει η 6η Δεκεμβρίου, η ημέρα που δολοφονήθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος και που ήταν η αφορμή της εξέγερσης του Δεκεμβρίου του 2008, και ενός ονείρου που θα έμενε αλοκλήρωτο - προς το παρόν.
Βλέποντας το αποψινό Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα του Κούλογλου είδα κάτι που μου διέφυγε της προσοχής μου τότε.
Στο Megaλο κανάλι έδειξαν το βίντεο που είχε τραβήξει η αυτόπτης μάρτρας όταν οι δυο σκατάνθρωποι (που θα έπρεπε να σαπίσουν στη φυλακή) πήγαν στην Τζαβέλα.
Στο πραγματικό βίντεο δεν υπάρχει κανείς ήχος από συμπλοκές.
Στο Megaλο (τεράστιο κέντρο προπαγάνδας και εξαπάτησης) για στηρίξουν την ιστορία των δυο μπάτσων ότι πήγαν να επέμβουν σε φασαρίες ΠΡΟΣΘΕΣΑΝ ήχο ανάλογο ώστε να παραπλανήσουν τον κόσμο...! ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ _ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ _ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ
Ότι και να πεις για αυτά τα σκουλήκια που το έκαναν είναι λίγο αφού είμαι σίγουρος ότι το ίδιο θα έκαναν ακόμη και αν ήταν το παιδί τους στη θέση του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η πόρωσή τους είναι τέτοια που το μόνο που θα έκαναν είναι να γλείψουν με μανία την κωλοτρυπίδα των αφεντικών τους τα ανθρώπινα σκουπίδια.
Άντε γαμηθείτε
ΥΓ1 Δεν έπρεπε να είχε παρέμβει κάποιος της δικαιοσύνης;
ΥΓ2 Τα παιδιά στη Λάρισα δικάζονται στις 9 του μήνα για την πανελλαδική εξέγερση που αν είχε πετύχει (και θα είχε αν τα ΜΜΕ δεν εξαπατούσαν τους νοικοκυραίους) ίσως θα είμασταν καλλίτερα (και οι νοικοκυραίοι που τώρα τους παίρνουν τα πάντα)
ΥΓ3 Άντε γαμηθείτε
http://kopria.blogspot.com/
Σωτήρια για την Ισλανδία η μη διάσωση των τραπεζών
Σωτήρια για την Ισλανδία η μη διάσωση των τραπεζών
Δύο χρόνια μετά την απόφαση της Ισλανδίας να μη διασώσει τις προβληματικές της τράπεζες και παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον της από το ΔΝΤ η χώρα φαίνεται να συνέρχεται από την κρίση και την ύφεση πολύ γρηγορότερα απʼ ότι η Ιρλανδία που προέβη σε διάσωση των τραπεζών και σε λήψη δημοσιονομικών μέτρων.
Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζες να πτωχεύσουν προκαλώντας εν δυνάμει απώλειες στους δανειστές τους της τάξης των 85 δις δολαρίων, ένα χρέος το οποίο μένει να φανεί πώς ακριβώς θα διεκδικηθεί καθώς γίνεται όλο και πιο φανερό πως οι κάτοχοι των ομολόγων θα πρέπει να αποδεχτούν μία πολύ μεγάλη αναδιάρθρωση αν θέλουν να περισώσουν οτιδήποτε από το κεφάλαιο τους. Αντίθετα η Ιρλανδία υπέκυψε στις διεθνείς πιέσεις και αποφάσισε να διασώσει τις τράπεζες και τους δανειστές κρατικοποιώντας τα χρέη των τραπεζών και προσφεύγοντας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης για οικονομική βοήθεια.
Οι αριθμοί, όμως, δείχνουν ότι η Ισλανδία βρίσκεται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από την Ιρλανδία καθώς οι πολίτες της δεν εξαθλιώθηκαν οικονομικά και η αγορά δε δέχθηκε τόσο μεγάλο πλήγμα παρά την ύφεση. Το κρατικό έλλειμμα μειώθηκε στο 6,3% του ΑΕΠ το 2010 και προβλέπεται να μηδενιστεί μέχρι το 2012 σε αντίθεση με αυτό της Ιρλανδίας που απογειώθηκε στο 32% του ΑΕΠ. Η Ισλανδία θα έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό το 2012 ενώ η Ιρλανδία θα έχει έλλειμμα 9,1% του ΑΕΠ, Η Ισλανδία δεν επιβαρύνθηκε με το χρέος των τραπεζών ενώ η Ιρλανδία θα πρέπει σηκώνει το βάρος της αποπληρωμής του για τα επόμενα χρόνια και τουλάχιστον μέχρι το 2021. Η ανεργία στην Ιρλανδία έχει απογειωθεί στο 13,5% ενώ στην Ισλανδία θα κορυφώσει στο 8,1% το 2011.
Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι η αγορά επιβραβεύει την Ισλανδία για την απόφαση της να μη διασώσει τις τράπεζες με το ισλανδικό χρηματιστήριο να ενισχύεται στο 2010 κατά 17% καταγράφοντας την 3η καλύτερη απόδοση στην Ευρώπη.
Επιπλέον, το ΔΝΤ αναγκάστηκε να παραδεχτεί στην έκθεση του Οκτωβρίου για την Ισλανδία ότι καταγράφει μία στερεή οικονομική ανάκαμψη η οποία αναμένεται να γίνει ακόμη πιο δυναμική το 2011.
Σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών οι απαιτήσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών από τις τράπεζες της Ιρλανδίας τον Ιούνιο του 2010 ανερχόταν στα 509 δις δολάρια. Το ερώτημα είναι γιατί πρέπει να είναι οι πολίτες αυτοί που θα σώσουν τις τράπεζες όταν οι τράπεζες δεν κάνουν, βέβαια, το ίδιο αν οι πολίτες χρωστούν σε αυτές χρήματα.
Μία συχνή απάντηση που δίνεται από ιδρύματα όπως το ΔΝΤ είναι ότι αν δε σωθούν οι τράπεζες μίας χώρας θα καταστραφεί συνολικά η οικονομία της. Το παράδειγμα της Ισλανδίας μας δείχνει αυτό δεν είναι αλήθεια.
Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
Πηγή: Sofokleous10.gr
Δύο χρόνια μετά την απόφαση της Ισλανδίας να μη διασώσει τις προβληματικές της τράπεζες και παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον της από το ΔΝΤ η χώρα φαίνεται να συνέρχεται από την κρίση και την ύφεση πολύ γρηγορότερα απʼ ότι η Ιρλανδία που προέβη σε διάσωση των τραπεζών και σε λήψη δημοσιονομικών μέτρων.
Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζες να πτωχεύσουν προκαλώντας εν δυνάμει απώλειες στους δανειστές τους της τάξης των 85 δις δολαρίων, ένα χρέος το οποίο μένει να φανεί πώς ακριβώς θα διεκδικηθεί καθώς γίνεται όλο και πιο φανερό πως οι κάτοχοι των ομολόγων θα πρέπει να αποδεχτούν μία πολύ μεγάλη αναδιάρθρωση αν θέλουν να περισώσουν οτιδήποτε από το κεφάλαιο τους. Αντίθετα η Ιρλανδία υπέκυψε στις διεθνείς πιέσεις και αποφάσισε να διασώσει τις τράπεζες και τους δανειστές κρατικοποιώντας τα χρέη των τραπεζών και προσφεύγοντας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης για οικονομική βοήθεια.
Οι αριθμοί, όμως, δείχνουν ότι η Ισλανδία βρίσκεται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από την Ιρλανδία καθώς οι πολίτες της δεν εξαθλιώθηκαν οικονομικά και η αγορά δε δέχθηκε τόσο μεγάλο πλήγμα παρά την ύφεση. Το κρατικό έλλειμμα μειώθηκε στο 6,3% του ΑΕΠ το 2010 και προβλέπεται να μηδενιστεί μέχρι το 2012 σε αντίθεση με αυτό της Ιρλανδίας που απογειώθηκε στο 32% του ΑΕΠ. Η Ισλανδία θα έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό το 2012 ενώ η Ιρλανδία θα έχει έλλειμμα 9,1% του ΑΕΠ, Η Ισλανδία δεν επιβαρύνθηκε με το χρέος των τραπεζών ενώ η Ιρλανδία θα πρέπει σηκώνει το βάρος της αποπληρωμής του για τα επόμενα χρόνια και τουλάχιστον μέχρι το 2021. Η ανεργία στην Ιρλανδία έχει απογειωθεί στο 13,5% ενώ στην Ισλανδία θα κορυφώσει στο 8,1% το 2011.
Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι η αγορά επιβραβεύει την Ισλανδία για την απόφαση της να μη διασώσει τις τράπεζες με το ισλανδικό χρηματιστήριο να ενισχύεται στο 2010 κατά 17% καταγράφοντας την 3η καλύτερη απόδοση στην Ευρώπη.
Επιπλέον, το ΔΝΤ αναγκάστηκε να παραδεχτεί στην έκθεση του Οκτωβρίου για την Ισλανδία ότι καταγράφει μία στερεή οικονομική ανάκαμψη η οποία αναμένεται να γίνει ακόμη πιο δυναμική το 2011.
Σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών οι απαιτήσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών από τις τράπεζες της Ιρλανδίας τον Ιούνιο του 2010 ανερχόταν στα 509 δις δολάρια. Το ερώτημα είναι γιατί πρέπει να είναι οι πολίτες αυτοί που θα σώσουν τις τράπεζες όταν οι τράπεζες δεν κάνουν, βέβαια, το ίδιο αν οι πολίτες χρωστούν σε αυτές χρήματα.
Μία συχνή απάντηση που δίνεται από ιδρύματα όπως το ΔΝΤ είναι ότι αν δε σωθούν οι τράπεζες μίας χώρας θα καταστραφεί συνολικά η οικονομία της. Το παράδειγμα της Ισλανδίας μας δείχνει αυτό δεν είναι αλήθεια.
Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
Πηγή: Sofokleous10.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
