Ένα – ένα βγαίνουν στη φόρα. Αποκαλύψεις που σε οποιαδήποτε πολιτισμένη κοινωνία θα είχαν οδηγήσει την όποια κυβέρνηση σε παραίτηση και πολλούς, μα πάρα πολλούς στη φυλακή.
9/2 λοιπόν γράφαμε για τις περίεργες κινήσεις και τους σορτάκηδες που δρούσαν με την ανοχή των τραπεζικών αρχών. Η κόλαση των ομολόγων ήταν στο απώγειο και όποιος είχε ”εσωτερική” ενημέρωση θησαύρισε, σορτάροντας στην ουσία χωρίς χρήματα ή έστω απλά υποσχετικές.
Το θέμα χόντρυνε με την εμπλοκή ξένων τραπεζών από την διατραπεζική που σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες, αρνήθηκαν να δεχθούν “εγγυήσεις” Ελληνικών τραπεζών απλούστατα διότι έβλεπαν τι ακριβώς γινόταν στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό όμως, ΔΕΝ επηρεάζει μόνο τις ιδιωτικές τράπεζες, μα κυρίως την ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ που είναι ο θεματοφύλακας της αξιοπιστίας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Τότε μάλιστα αναφερθήκαμε σε συγκεκριμένες τράπεζες του εξωτερικού.
Κοιτάξτε τώρα τις συμπτώσεις, για να δείτε ότι το σκάνδαλο που ακολουθεί είναι η κορυφή του παγόβουνου… Μετά την εκλογή Παπανδρέου τα CDS (ασφάλιστρα κινδύνου για τα ομόλογα) ήταν στο ναδίρ. Βγαίνουν λοιπόν κάποιοι “κολοσσοί” και τζιράρουν αγοράζοντας τα σε ελάχιστες τιμές. Έρχεται λοιπόν ο κύριος Προβόπουλος (ΤτΕ) λίγες ημέρες μετά και κάνει τις περιβόητες δηλώσεις: Όταν διογκώνεις τεχνητά το έλλειμα σου και χάνεις 50εκ Ευρώ την ημέρα από την αύξηση των επιτοκίων, πως χαρακτηρίζεται κύριε Προβόπουλε;
Αρχίζουν λοιπόν τα CDS και παίρνουν φωτιά. Από ποιούς όμως; Από αυτούς που είχαν στα χέρια τους Ελληνικά ομόλογα! Αυτούς δηλαδή που είχαν εμπιστευθεί την Ελληνική οικονομία! Τότε τα Spreads ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα, άρα αυτοί οι επενδυτές ούτε κερδοσκόποι μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Το σημαντικότερο; Έχασαν κάθε εμπιστοσύνη στο Ελληνικό κράτος, αφού γνώριζαν ότι η άνοδος των spreads οφείλετο σε εσκεμμένους λεκτικούς ακροβατισμούς.
Λέμε εσκεμμένους έχοντας την ευθύνη των λόγων μας. Όταν επιδιώκεις να δανειστείς έχοντας μάλιστα μεγάλες ανάγκες, δείχνεις την προοπτική. Ιδιαίτερα έχοντας μία νέα, πανίσχυρη κυβέρνηση με νωπή εντολή. Όπως έχουμε τονίσει άλλωστε, οι διεθνείς αγορές δεν κάνουν …μνημόσυνο στον Αλογοσκούφη αλλά αποτιμούν το μέλλον!
Αντ’ αυτού, όχι μόνο βγαίνεις και κάνεις αυτές τις ανεκδιήγητες δηλώσεις, αλλά γίνεται και η απίστευτη μεθόδευση με τον “αέρα” που θα δείτε στη συνέχεια. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η εικόνα ζητησης των ομολόγων (ο αέρας αναφέρεται στην αγορά ομολόγων όχι στα CDS τα οποία επηρεάζονται έμμεσα) είναι πλασματική! Συγκεκριμένοι “φίλοι” των ντόπιων, δίνουν εντολές αγοράς και πώλησεις τις οποίες μπορούν να ακυρώσουν εντός δεκαημέρου χωρίς πρόβλημα!
Με αποκορύφωμα το τέλος του Φλεβάρη όπου αναμενόταν η περιβόητη δήλωση στήριξης από την ΕΕ την οποία είχαν προδικάσει και χιλιοδιαφημίσει με πρωτοσέλιδα τα παπαγαλάκια των ΜΜ”Ε”. Όταν ανασύραμε τα πρωτοσέλιδα (ΟΛΑ είναι πρωτοσέλιδα της επίμαχης 27/2) νιώσαμε απέραντη θλίψη… Κοιτάξτε τους ενημερωτές της κοινής γνώμης:
Γαπ: Ο κλειδαράς, ΓΑΠ ο ψήστης, ΓΑΠ ο μυστικός πράκτωρ. Και κάποιοι σορτάκηδες θησαύρισαν στην πλάτη της Ελλάδας με τις ευλογίες του Άρτι αναχθέντα σε Άγιο, αντί “Βατοπαιδινό απατεώνα”.
Σάλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Στραβά μάτια έκανε για πέντε μήνες ο Προβόπουλος. Τεράστια κέρδη από “σορταρίσματα” χωρίς … λεφτά για πολλές μέρες. “Ακύρωναν” τις εντολές σε περίπτωση χασούρας! Την “πλήρωσε” Διευθυντής της Τράπεζας
Από τον Θασάνη Λεπίδη (press-gr)
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Μεγάλο θέμα έχει δημιουργηθεί, σύμφωνα με πληροφορίες μας, στο εσωτερικό της Τράπεζας της Ελλάδας σχετικά με το καθεστώς διαπραγμάτευσης των ομολόγων, το λεγόμενο “σορτάρισμα”.
Τι συνέβη; Παλαιότερα, η “εκκαθάριση” στη δευτερογενή αγορά και πώληση ομολόγων έπρεπε να γίνεται εντός τριών ημερών, το λεγόμενο Τ+3. Με απλά λόγια, μέσα στο τριήμερο μπορούσε να γίνει αγορά ή η πώληση χωρίς “εξόφληση”. Χωρίς διακανονισμό των ανοικτών θέσεων και
τακτοποίηση των οφειλών, δηλαδή με “αέρα” και χωρίς λεφτά ή μετοχές.
Περί τα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου, από τις 22 και μετά, το διάστημα αυτό αυξήθηκε, από τρεις, σε δέκα ημέρες. Δηλ. Τ+10. Έτσι, όσοι “έπαιζαν” ομόλογα μπορούσαν να…
πουλάνε και να αγοράζουν, χωρίς να κάνουν εξόφληση, για δέκα ημέρες. Πολύ μεγαλύτερο το περιθώριο, δηλαδή…
Τότε, έγινε κατά τις πληροφορίες και κάτι άλλο πολύ σημαντικό και περίεργο. Δόθηκε η δυνατότητα στους “παίκτες” να ακυρώνουν την αρχική εντολή αν μέσα στο δεκαήμερο αυτό έχαναν από την αξία του ομολόγου!
Δηλαδή, αντί να “πληρώσουν” τη διαφορά, τη χασούρα, η πράξη με το ομόλογο ήταν σα να μην έχει γίνει. “Ακυρωνόταν” η αρχική εντολή. Αν κέρδιζαν, καρπώνονταν τη διαφορά, το κέρδος, έχοντας απλώς παίξει “αέρα”!!!
Η τακτική αυτή συνεχίστηκε όλο το διάστημα που τα spreads εκτινάχθηκαν στα ύψη…
Οι ίδιες πληροφορίες μας αναφέρουν ότι κάποια στιγμή επιχειρήθηκε αυτό το νέο καθεστώς να νομιμοποιηθεί με απόφαση, με πράξη, του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου ο οποίος μέχρι τότε το ανεχόταν σιωπηρώς. Ο κ. Προβόπουλος δεν έβαλε την υπογραφή του, αλλά η ίδια πρακτική συνεχίστηκε ανεπίσημα επί μήνες κι ενώ η διεθνής κερδοσκοπία με τα ελληνικά ομόλογα οργίαζε…
Μόλις πριν λίγες ημέρες, σήμανε συναγερμός στην Τράπεζα, κατάλαβαν ότι το θέμα μπορεί να πάρει διαστάσεις σκανδάλου και με εντολή του κ. Προβόπουλου το Τ+10 έγινε Τ+1. Δηλαδή, διακανονισμό σε μία ημέρα. Πέντε μήνες στο μεταξύ είχε γίνει ….πάρτι με τα ομόλογα!
Οι πληροφορίες λένε ότι μετά τον εσωτερικό σάλο που ξέσπασε υπήρξαν μετακινήσεις και κάποιου αρμόδιου διευθυντικού στελέχους της Τράπεζας. Αυτός μάλλον θα την “πληρώσει”…
Το θέμα όμως είναι να μάθουμε ποιοι επωφελήθηκαν και πόσα κέρδισαν από το Τ+10 όλο αυτό το διάστημα. Επίσης αν και πόσο επηρεάστηκε η άνοδος των spreads από αυτό. Τα ποσά πάντως είναι μεγάλα…
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΑ ΛΕΦΤΑ...
Goldman Sachs: Στα 3,3 δισ. δολ. τα κέρδη
Αύξηση κερδών και εσόδων παρουσίασε το πρώτο τρίμηνο η Goldman Sachs Group σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.
Συγκεκριμένα, τα κέρδη της τράπεζας ανήλθαν σε 3,3 δισ. δολ., ή 5,59 δολ. ανά μετοχή, από 1,66 δισ. δολ., ή 3,39 δολ. ανά μετοχή, το πρώτο τρίμηνο του 2009.
Τα έσοδα της επενδυτικής τράπεζας αυξήθηκαν στα 12,78 δισ. δολ. από 9,43 δισ. δολ. Οι αναλυτές τοποθετούσαν τα κέρδη της τράπεζας στα 4,16 δολ. ανά μετοχή κα τα έσοδα στα 11 δισ. δολ.
“Η απόδοσή μας το πρώτο τρίμηνο αντανακλά τα σημάδια ανάκαμψης σε όλο το φάσμα της οικονομίας και την ισχύ του πελατειακού μας franchise,” σημείωσε ο CEO της τράπεζας Lloyd C. Blankfein.
----------------------------------------------------------------------------------
Citigroup: επιστροφή στην κερδοφορία, με εντυπωσιακά κέρδη 4,43 δισ. δολ. για το α' τρίμηνο 2010
Την πραγματοποίηση εντυπωσιακών κερδών 4,43 δισ. δολ. (3,27 δισ. ευρώ) για το πρώτο τρίμηνο 2010 ανακοίνωσε ο τρίτος μεγαλύτερος χρηματο-πιστωτικός όμιλος των ΗΠΑ, Citigroup. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, αυτό, κατέστη δυνατό μετά την πραγματοποίηση μικρότερων προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις στα αποτελέσματα του ομίλου.
Τα ανωτέρω κέρδη αντιστοιχούν σε 15 σεντς δολαρίου ανά μετοχή, που αποτελούν σημαντική βελτίωση έναντι των ζημιών 18 σεντς ανά μετοχή ή συνολική ζημία 966 εκατ. δολ. μετά την αφαίρεση δικαιωμάτων μειοψηφίας, στην αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
Αν και το Citigroup θεωρούταν από τους αναλυτές ένα από τα πλέον αδύναμα μεταξύ των κύριων χρηματο-πιστωτικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ, φαίνεται να ανακάμπτει. Τον περασμένο μήνα, ο επικεφαλής του Citigroup, Βίκραμ Πάντιτ είχε αναφέρει ότι, η τράπεζα βρίσκεται και πάλι σε τροχιά επιστροφής σε βιώσιμη κερδοφορία και ότι, οι ζημίες από το επισφαλές ενεργητικό της θα είναι "διαχειρίσιμες", σε περίπτωση ανάκαμψης της μεγαλύτερης οικονομίας επί Γης.
Η βελτίωση της προοπτικής ανάκαμψης της χρηματο-πιστωτικής αγοράς έχει οδηγήσει τις τιμές των μετοχών των τραπεζών που θεωρούνται ότι εμφανίζουν τους μεγαλύτερους κινδύνους, σε άνοδο μεγαλύτερη από την αντίστοχη σε ανταγωνίστριες τράπεζες που φέρονται να εμφανίζουν μικρότερους κινδύνους, γεγονός που αποδίδεται στο ότι, οι συγκεκριμένες τράπεζες έχουν να κερδίσουν πολλά περισσότερα από μία ενδεχόμενη ανάκαμψη της οικονομίας των ΗΠΑ.
----------------------------------------------------------------------------------
Αυξημένα κατά 55% τα κέρδη της JPMorgan Chase
Πηγή: Express.gr 15/04/10-10:13
ANOΔO 55% σημείωσαν τα κέρδη α' τριμήνου της αμερικανικής τράπεζας JPMorgan Chase, χάρη στην πολύ καλή πορεία της μονάδας επενδυτικής τραπεζικής αλλά και της μείωσης των προβλέψεων έναντι επισφαλειών. Τα κέρδη άγγιξαν το επίπεδο των 3,33 δισ. δολαρίων ή 74 σεντς ανά μετοχή, έναντι κερδών 2,14 δισ. δολαρίων ή 40 σεντς ανά μετοχή στο αντίστοιχο διάστημα του 2009.
Το γεγονός ότι τα κέρδη του ομίλου ξεπέρασαν σημαντικά τις προβλέψεις –τα τοποθετούσαν στα 64 σεντς ανά μετοχή– ήταν αρκετό για να οδηγήσει σε ισχυρή άνοδο άνω του 4% τη μετοχή της JPMorgan Chase στη Wall Street αλλά και να στηρίξει τον τραπεζικό κλάδο τόσο στην αμερικανική, όσο και στις ευρωπαϊκές μετοχικές αγορές. Ο κύκλος εργασιών ενισχύθηκε κατά 11% στα 27,7 δισ. δολάρια, ενώ τα έσοδα από τη μονάδα επένδυσης κεφαλαίων στις αγορές σταθερού εισοδήματος (όπως για παράδειγμα τα ομόλογα) έφθασαν στα 5,46 δισ. δολάρια από 4,89 δισ. δολάρια που ήταν στο α'Α τρίμηνο του 2009. Οι προβλέψεις έναντι επισφαλειών για όλες τις μονάδες του ομίλου υποχώρησαν στα 7 δισ. δολάρια από 10 δισ. δολάρια που ήταν στο αντίστοιχο διάστημα του περασμένου έτους. Η μονάδα επενδυτικής τραπεζικής είχε κέρδη 2,47 δισ. δολαρίων, δηλαδή σε αυτήν αντιστοιχεί το 74% των συνολικών κερδών του ομίλου.
----------------------------------------------------------------------------------
"Για να καταλάβεις ποιός είναι υπάιτιος για μια κατάσταση , αρκεί να διαπιστώσεις ποιός επωφελείται απο αυτή"
Αύξηση κερδών και εσόδων παρουσίασε το πρώτο τρίμηνο η Goldman Sachs Group σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.
Συγκεκριμένα, τα κέρδη της τράπεζας ανήλθαν σε 3,3 δισ. δολ., ή 5,59 δολ. ανά μετοχή, από 1,66 δισ. δολ., ή 3,39 δολ. ανά μετοχή, το πρώτο τρίμηνο του 2009.
Τα έσοδα της επενδυτικής τράπεζας αυξήθηκαν στα 12,78 δισ. δολ. από 9,43 δισ. δολ. Οι αναλυτές τοποθετούσαν τα κέρδη της τράπεζας στα 4,16 δολ. ανά μετοχή κα τα έσοδα στα 11 δισ. δολ.
“Η απόδοσή μας το πρώτο τρίμηνο αντανακλά τα σημάδια ανάκαμψης σε όλο το φάσμα της οικονομίας και την ισχύ του πελατειακού μας franchise,” σημείωσε ο CEO της τράπεζας Lloyd C. Blankfein.
----------------------------------------------------------------------------------
Citigroup: επιστροφή στην κερδοφορία, με εντυπωσιακά κέρδη 4,43 δισ. δολ. για το α' τρίμηνο 2010
Την πραγματοποίηση εντυπωσιακών κερδών 4,43 δισ. δολ. (3,27 δισ. ευρώ) για το πρώτο τρίμηνο 2010 ανακοίνωσε ο τρίτος μεγαλύτερος χρηματο-πιστωτικός όμιλος των ΗΠΑ, Citigroup. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, αυτό, κατέστη δυνατό μετά την πραγματοποίηση μικρότερων προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις στα αποτελέσματα του ομίλου.
Τα ανωτέρω κέρδη αντιστοιχούν σε 15 σεντς δολαρίου ανά μετοχή, που αποτελούν σημαντική βελτίωση έναντι των ζημιών 18 σεντς ανά μετοχή ή συνολική ζημία 966 εκατ. δολ. μετά την αφαίρεση δικαιωμάτων μειοψηφίας, στην αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
Αν και το Citigroup θεωρούταν από τους αναλυτές ένα από τα πλέον αδύναμα μεταξύ των κύριων χρηματο-πιστωτικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ, φαίνεται να ανακάμπτει. Τον περασμένο μήνα, ο επικεφαλής του Citigroup, Βίκραμ Πάντιτ είχε αναφέρει ότι, η τράπεζα βρίσκεται και πάλι σε τροχιά επιστροφής σε βιώσιμη κερδοφορία και ότι, οι ζημίες από το επισφαλές ενεργητικό της θα είναι "διαχειρίσιμες", σε περίπτωση ανάκαμψης της μεγαλύτερης οικονομίας επί Γης.
Η βελτίωση της προοπτικής ανάκαμψης της χρηματο-πιστωτικής αγοράς έχει οδηγήσει τις τιμές των μετοχών των τραπεζών που θεωρούνται ότι εμφανίζουν τους μεγαλύτερους κινδύνους, σε άνοδο μεγαλύτερη από την αντίστοχη σε ανταγωνίστριες τράπεζες που φέρονται να εμφανίζουν μικρότερους κινδύνους, γεγονός που αποδίδεται στο ότι, οι συγκεκριμένες τράπεζες έχουν να κερδίσουν πολλά περισσότερα από μία ενδεχόμενη ανάκαμψη της οικονομίας των ΗΠΑ.
----------------------------------------------------------------------------------
Αυξημένα κατά 55% τα κέρδη της JPMorgan Chase
Πηγή: Express.gr 15/04/10-10:13
ANOΔO 55% σημείωσαν τα κέρδη α' τριμήνου της αμερικανικής τράπεζας JPMorgan Chase, χάρη στην πολύ καλή πορεία της μονάδας επενδυτικής τραπεζικής αλλά και της μείωσης των προβλέψεων έναντι επισφαλειών. Τα κέρδη άγγιξαν το επίπεδο των 3,33 δισ. δολαρίων ή 74 σεντς ανά μετοχή, έναντι κερδών 2,14 δισ. δολαρίων ή 40 σεντς ανά μετοχή στο αντίστοιχο διάστημα του 2009.
Το γεγονός ότι τα κέρδη του ομίλου ξεπέρασαν σημαντικά τις προβλέψεις –τα τοποθετούσαν στα 64 σεντς ανά μετοχή– ήταν αρκετό για να οδηγήσει σε ισχυρή άνοδο άνω του 4% τη μετοχή της JPMorgan Chase στη Wall Street αλλά και να στηρίξει τον τραπεζικό κλάδο τόσο στην αμερικανική, όσο και στις ευρωπαϊκές μετοχικές αγορές. Ο κύκλος εργασιών ενισχύθηκε κατά 11% στα 27,7 δισ. δολάρια, ενώ τα έσοδα από τη μονάδα επένδυσης κεφαλαίων στις αγορές σταθερού εισοδήματος (όπως για παράδειγμα τα ομόλογα) έφθασαν στα 5,46 δισ. δολάρια από 4,89 δισ. δολάρια που ήταν στο α'Α τρίμηνο του 2009. Οι προβλέψεις έναντι επισφαλειών για όλες τις μονάδες του ομίλου υποχώρησαν στα 7 δισ. δολάρια από 10 δισ. δολάρια που ήταν στο αντίστοιχο διάστημα του περασμένου έτους. Η μονάδα επενδυτικής τραπεζικής είχε κέρδη 2,47 δισ. δολαρίων, δηλαδή σε αυτήν αντιστοιχεί το 74% των συνολικών κερδών του ομίλου.
----------------------------------------------------------------------------------
"Για να καταλάβεις ποιός είναι υπάιτιος για μια κατάσταση , αρκεί να διαπιστώσεις ποιός επωφελείται απο αυτή"
Η Goldman και η gold… woman
Εξηγούμαστε.
Αρκετοί φίλοι μας μάς ζητούν διευκρινίσεις για το άρθρο μας «H Goldman Sachs μας κυβερνά». Διευκρινίσεις για το πώς μας κυβερνά και τι μπορεί να κάνει ο Παπανδρέου και πώς.
Του Νίκου Μανεσιώτη
Για το πώς μας κυβερνά, η απάντηση είναι απλή. Η αμερικανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς της υπέβαλε μήνυση για ένα προϊόν. Για ένα χρηματοοικονομικό προϊόν στο οποίο απέκρυπτε ορισμένα από τα δεδομένα της δημιουργίας του και παρουσίαζε κάποια ψευδή στοιχεία.
Εδώ, την έκαναν τσακωτή να νοθεύει μαζί με τον Σημίτη το δημόσιο χρέος για να μπούμε στην ΟΝΕ και κανείς από το Μαξίμου, από την κυβέρνηση, από την Δικαιοσύνη, από τις χρηματιστηριακές αρχές, δεν κατάλαβε τίποτα. Την ίδια αδιαφορία επέδειξαν, βεβαίως, και οι ευρωπαίοι, οι κατά τα άλλα θιγμένοι από εμάς τους διεφθαρμένους. Ούτε μήνυση, ούτε, καταγγελίες, ούτε κόκκινη κάρτα από τις μεγάλες ελληνικές και ευρωπαϊκές μπίζνες των ομολόγων, ούτε να ζητήσει ο κύριος Γιώργος να φέρουν πίσω τα λεφτά. Σε ό,τι αφορά το τι μπορεί να κάνει και το πώς, επίσης, η απάντηση είναι απλή. Από τα προαναφερθέντα εξάγεται. Μόνο έτσι θα καταλάβουν οι αγορές, οι τράπεζες, τα μεγάλα διεθνή κέντρα αποφάσεων ότι η Ελλάδα αλλάζει, οι Έλληνες αλλάζουμε. Το ζητούμενο, λοιπόν, επειδή πράγματι στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, είναι η πολιτική βούληση της κυβέρνησης. Υπάρχει;
Υ.Γ. Αλλά, για πολιτική βούληση σύγκρουσης με τις διάφορες Goldman Sachs συζητάμε;
Σήμερα, εξήμισυ μήνες μετά τις εκλογές, το Δημόσιο ελέγχεται ακόμα από τον μηχανισμό της Ντόρας. Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έχει αντικαταστήσει τους διευθυντές των εφοριών της προηγούμενης κυβέρνησης. Και περιμένει ο κ. Παπακωνσταντίνου αυτοί να του μαζέψουν λεφτά. Τα ίδια και στις δημόσιες τράπεζες. Οι «αυλές» Αράπογλου, Φιλιππίδη, και Μηλιάκου - άλλος στρατός της Ντόρας - παραμένουν στις θέσεις τους. Και περιμένει η κ. Κατσέλη από τις κρατικές τράπεζες στήριξη των πολιτικών της.
(ΠΗΓΗ : FMVOICE.GR)
Αρκετοί φίλοι μας μάς ζητούν διευκρινίσεις για το άρθρο μας «H Goldman Sachs μας κυβερνά». Διευκρινίσεις για το πώς μας κυβερνά και τι μπορεί να κάνει ο Παπανδρέου και πώς.
Του Νίκου Μανεσιώτη
Για το πώς μας κυβερνά, η απάντηση είναι απλή. Η αμερικανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς της υπέβαλε μήνυση για ένα προϊόν. Για ένα χρηματοοικονομικό προϊόν στο οποίο απέκρυπτε ορισμένα από τα δεδομένα της δημιουργίας του και παρουσίαζε κάποια ψευδή στοιχεία.
Εδώ, την έκαναν τσακωτή να νοθεύει μαζί με τον Σημίτη το δημόσιο χρέος για να μπούμε στην ΟΝΕ και κανείς από το Μαξίμου, από την κυβέρνηση, από την Δικαιοσύνη, από τις χρηματιστηριακές αρχές, δεν κατάλαβε τίποτα. Την ίδια αδιαφορία επέδειξαν, βεβαίως, και οι ευρωπαίοι, οι κατά τα άλλα θιγμένοι από εμάς τους διεφθαρμένους. Ούτε μήνυση, ούτε, καταγγελίες, ούτε κόκκινη κάρτα από τις μεγάλες ελληνικές και ευρωπαϊκές μπίζνες των ομολόγων, ούτε να ζητήσει ο κύριος Γιώργος να φέρουν πίσω τα λεφτά. Σε ό,τι αφορά το τι μπορεί να κάνει και το πώς, επίσης, η απάντηση είναι απλή. Από τα προαναφερθέντα εξάγεται. Μόνο έτσι θα καταλάβουν οι αγορές, οι τράπεζες, τα μεγάλα διεθνή κέντρα αποφάσεων ότι η Ελλάδα αλλάζει, οι Έλληνες αλλάζουμε. Το ζητούμενο, λοιπόν, επειδή πράγματι στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, είναι η πολιτική βούληση της κυβέρνησης. Υπάρχει;
Υ.Γ. Αλλά, για πολιτική βούληση σύγκρουσης με τις διάφορες Goldman Sachs συζητάμε;
Σήμερα, εξήμισυ μήνες μετά τις εκλογές, το Δημόσιο ελέγχεται ακόμα από τον μηχανισμό της Ντόρας. Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έχει αντικαταστήσει τους διευθυντές των εφοριών της προηγούμενης κυβέρνησης. Και περιμένει ο κ. Παπακωνσταντίνου αυτοί να του μαζέψουν λεφτά. Τα ίδια και στις δημόσιες τράπεζες. Οι «αυλές» Αράπογλου, Φιλιππίδη, και Μηλιάκου - άλλος στρατός της Ντόρας - παραμένουν στις θέσεις τους. Και περιμένει η κ. Κατσέλη από τις κρατικές τράπεζες στήριξη των πολιτικών της.
(ΠΗΓΗ : FMVOICE.GR)
Δευτέρα 19 Απριλίου 2010
Goldman Sachs
Τον Νοέμβριο του 2009 επισκέφτηκε μια αντιπροσωπεία της Goldman Sachs υπό την προσωπική καθοδήγηση του προέδρου της, Gary Cohn, την Αθήνα.
Έγινε μια "πολύ μοντέρνα" πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση, για την λήψη νέων δανείων μέσου ενός "χρηματοπιστωτικόυ εργαλείου" το οποίο δεν αποσαφηνίστηκε στο άρθρο της NYT (1), για να αποπληρωθούν παλιά χρέη, και για την ενσωμάτωση των δαπανών του συστήματος υγείας στο καινούργιο «deal».
Αυτό που κάπως έτυχε να ξεχάσει να αναφέρει η “New York Times” στις 13 Φεβρουαρίου, μπορούσαμε να το διαβάσουμε στην αγγλική έκδοση της “Financial Times” στης 26 Ιανουαρίου στο άρθρο “Help mooted months ago” , αυτή η δημοσίευση θα είχε παρεμπιπτόντως εκτεταμένες συνέπιες.
Τον Νοέμβριο του 2009 η ελληνική κυβέρνηση διαπραγματευότανε με υψηλόβαθμα στελέχη της Goldman Sachs και εργάζονταν εντατικά για να φέρουν σε πέρας τεράστια συμφωνία – ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΑ. Μεσολαβητής της συμφωνίας η Goldman Sachs.
Οι «τραπεζίτες » της Goldman Sachs πρόσφεραν τις «υπηρεσίες» τους ως μεσάζοντες του κινεζικού καθεστώς κάνοντας ουσιαστικά έναν ωμό εκβιασμό στη κυβέρνηση του πασοκ την οποία και γνώριζαν πολύ καλά.
Για την επίλυση των ελληνικών οικονομικών προβλημάτων (που είχε οργανώσει και σκηνοθετήσει η ίδια η Goldman Sachs), η Ελλάδα θα έπρεπε να πουλήσει ένα «στρατηγικό μερίδιο" της «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας» στην κινεζική κυβέρνηση.
Η Εθνική Τράπεζα δεν είναι μια "κοινή" τράπεζα, η εκάστοτε κυβέρνηση ασκεί οικονομική πολιτική, καί οχι μονο, στον ευρύτερο χώρο της βαλκανικής έχοντας την ως εργαλείο για το σκοπό αυτό . Είναι η μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα στην Ελλάδα και αποτελεί την αιχμή του δόρατος του ελληνικού οικονομικού και τραπεζικού συστήματος .
Δραστηριοποιείται διεθνώς, κυρίως στη νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. Έχει θυγατρικές σε περισσότερες από 18 χώρες, οι οποίες είναι στην Βουλγαρία, Κύπρο, ΠΓΔΜ, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία, τη Νότια Αφρική, Ελβετία, Ολλανδία, Τουρκία και την Αίγυπτο.
Η πώληση ενός στρατηγικού μεριδίου θα είχε για οποιαδήποτε κυβέρνηση στην Ελλάδα, εκτός από τις καταστροφικές εσωπολιτικές συνέπειες, και συνέπειες για την «στρατηγική επιρροή» σε όλη την περιοχή.
Η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε μέσου της «μεσιτείας» από την Goldman Sachs-, να αντλήσει 20-25 δισεκατομμυρίων από το Πεκίνο. Αλλά προφανώς δεν ήταν διατεθειμένη να πουλήσει ένα «στρατηγικό μερίδιο» της Εθνικής Τράπεζας στην κινεζική κυβέρνηση.
Η «Ελληνική» κυβέρνηση αρνήθηκε.
Έτσι άρχισε το κυνήγι για ενός ολόκληρου κράτους . Η κοινή γνώμη ανά τον κόσμο χειραγωγήθηκε μέσω ψεμάτων από όλα τα μέρη που εμπλέκονται σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι...
Θυμηθείτε μόνο πότε έγινε η πρώτη υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιόλογης της Ελλάδας , μια μέρα μετά την διάψευση από μέρους της ελληνικής κυβερνήσεως για την μεσολάβησης της Goldman Sachs για την πώληση της εθνικής τράπεζας στους κινέζους.
Ήταν τυχαίο άραγε ότι η πρώτη δήλωση του πρόεδρου του Δ.Ν.Τ. για το «ελληνικό πρόβλημα» έγινε κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στο Χόνγκ Κονγκ;;;
Παραπομπές:
(1) http://www.nytimes.com/2010/02/14/business/global/
14debt.html
(2) http://www.ft.com/cms/s/0/26dbb640-0aad-11df-b35f-00144feabdc0.html
ΠΗΓΗ : http://mediaspotgr.blogspot.com/
Έγινε μια "πολύ μοντέρνα" πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση, για την λήψη νέων δανείων μέσου ενός "χρηματοπιστωτικόυ εργαλείου" το οποίο δεν αποσαφηνίστηκε στο άρθρο της NYT (1), για να αποπληρωθούν παλιά χρέη, και για την ενσωμάτωση των δαπανών του συστήματος υγείας στο καινούργιο «deal».
Αυτό που κάπως έτυχε να ξεχάσει να αναφέρει η “New York Times” στις 13 Φεβρουαρίου, μπορούσαμε να το διαβάσουμε στην αγγλική έκδοση της “Financial Times” στης 26 Ιανουαρίου στο άρθρο “Help mooted months ago” , αυτή η δημοσίευση θα είχε παρεμπιπτόντως εκτεταμένες συνέπιες.
Τον Νοέμβριο του 2009 η ελληνική κυβέρνηση διαπραγματευότανε με υψηλόβαθμα στελέχη της Goldman Sachs και εργάζονταν εντατικά για να φέρουν σε πέρας τεράστια συμφωνία – ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΑ. Μεσολαβητής της συμφωνίας η Goldman Sachs.
Οι «τραπεζίτες » της Goldman Sachs πρόσφεραν τις «υπηρεσίες» τους ως μεσάζοντες του κινεζικού καθεστώς κάνοντας ουσιαστικά έναν ωμό εκβιασμό στη κυβέρνηση του πασοκ την οποία και γνώριζαν πολύ καλά.
Για την επίλυση των ελληνικών οικονομικών προβλημάτων (που είχε οργανώσει και σκηνοθετήσει η ίδια η Goldman Sachs), η Ελλάδα θα έπρεπε να πουλήσει ένα «στρατηγικό μερίδιο" της «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας» στην κινεζική κυβέρνηση.
Η Εθνική Τράπεζα δεν είναι μια "κοινή" τράπεζα, η εκάστοτε κυβέρνηση ασκεί οικονομική πολιτική, καί οχι μονο, στον ευρύτερο χώρο της βαλκανικής έχοντας την ως εργαλείο για το σκοπό αυτό . Είναι η μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα στην Ελλάδα και αποτελεί την αιχμή του δόρατος του ελληνικού οικονομικού και τραπεζικού συστήματος .
Δραστηριοποιείται διεθνώς, κυρίως στη νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. Έχει θυγατρικές σε περισσότερες από 18 χώρες, οι οποίες είναι στην Βουλγαρία, Κύπρο, ΠΓΔΜ, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία, τη Νότια Αφρική, Ελβετία, Ολλανδία, Τουρκία και την Αίγυπτο.
Η πώληση ενός στρατηγικού μεριδίου θα είχε για οποιαδήποτε κυβέρνηση στην Ελλάδα, εκτός από τις καταστροφικές εσωπολιτικές συνέπειες, και συνέπειες για την «στρατηγική επιρροή» σε όλη την περιοχή.
Η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε μέσου της «μεσιτείας» από την Goldman Sachs-, να αντλήσει 20-25 δισεκατομμυρίων από το Πεκίνο. Αλλά προφανώς δεν ήταν διατεθειμένη να πουλήσει ένα «στρατηγικό μερίδιο» της Εθνικής Τράπεζας στην κινεζική κυβέρνηση.
Η «Ελληνική» κυβέρνηση αρνήθηκε.
Έτσι άρχισε το κυνήγι για ενός ολόκληρου κράτους . Η κοινή γνώμη ανά τον κόσμο χειραγωγήθηκε μέσω ψεμάτων από όλα τα μέρη που εμπλέκονται σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι...
Θυμηθείτε μόνο πότε έγινε η πρώτη υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιόλογης της Ελλάδας , μια μέρα μετά την διάψευση από μέρους της ελληνικής κυβερνήσεως για την μεσολάβησης της Goldman Sachs για την πώληση της εθνικής τράπεζας στους κινέζους.
Ήταν τυχαίο άραγε ότι η πρώτη δήλωση του πρόεδρου του Δ.Ν.Τ. για το «ελληνικό πρόβλημα» έγινε κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στο Χόνγκ Κονγκ;;;
Παραπομπές:
(1) http://www.nytimes.com/2010/02/14/business/global/
14debt.html
(2) http://www.ft.com/cms/s/0/26dbb640-0aad-11df-b35f-00144feabdc0.html
ΠΗΓΗ : http://mediaspotgr.blogspot.com/
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010
297 απο τα 330 δις χρέους εχει πληρώσει η ελλάδα....ΣΕ ΤΟΚΟΧΡΕΩΛΥΣΙΑ!!!Πώς λέγεται αυτο?
Υπάρχει θέμα χρεωκοπίας για την Ελλάδα;
Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/03/2010
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ
Ολόκληρο το οικονομικό σύστημα της χώρας τελεί υπό καθεστώς χρεωκοπίας.
Η κυβέρνηση μαζί με τα ποικίλα «παπαγαλάκια» των εγχώριων και διεθνών κυκλωμάτων έχουν στήσει μια ολόκληρη επιχείρηση για να πείσουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χρεωκοπίας, όσο ακολουθεί πιστά τις έξωθεν εντολές και όσο παραδίδεται ανυπεράσπιστη και ανοχύρωτη στις πιέσεις των αγορών και των ευρωκρατούντων. Το παράξενο είναι ότι αυτό το παραμύθι φαίνεται να πιάνει περισσότερο στο εσωτερικό της αριστεράς. Για πολλούς στην αριστερά η φιλολογία περί χρεωκοπίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κόλπο της κυβέρνησης και των αγορών για να επιβάλουν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Δεν υπάρχει ζήτημα χρεωκοπίας, λένε, μόνο πρόβλημα κόστους και διαθεσιμότητας δανεισμού, αυτό είναι όλο. Άλλωστε η Ε.Ε. έχει συμφέρον να μην αφήσει την Ελλάδα να χρεωκοπήσει, επαναλαμβάνουν μαζί με την επίσημη προπαγάνδα.
Υπάρχει, λοιπόν, ζήτημα χρεωκοπίας για την Ελλάδα; Όποιος δεν έχει τυφλωθεί ακόμη από την επίσημη προπαγάνδα, γνωρίζει πολύ καλά ότι ολόκληρο το οικονομικό σύστημα της χώρας τελεί υπό καθεστώς χρεωκοπίας. Αυτή είναι η αλήθεια. Κι αυτό γιατί η χρεωκοπία δεν επέρχεται μόνο όταν βγαίνουν επίσημα οι κυβερνώντες και αναγγέλλουν το γνωστό από την εποχή του Χ. Τρικούπη «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν». Ούτε η χρεωκοπία εξαρτάται από το αν και κατά πόσο θα συνεχίσει να βρίσκει το κράτος πηγές δανεισμού. Αυτό ίσως να επιδράσει στο πότε θα γίνει η επίσημη αναγγελία της, αλλά η αληθινή χρεωκοπία ισοδυναμεί με την αδυναμία να καλυφθούν οι τρέχουσες υποχρεώσεις που προκύπτουν από τον δανεισμό. Επομένως και μόνο το γεγονός ότι το κράτος σήμερα χρειάζεται δανεικά για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος είναι αρκετό για να μιλάμε για μια εκ των πραγμάτων χρεωκοπία. Κι αυτό ανεξάρτητα από το πότε ή το πώς η Ε.Ε., το ΔΝΤ, οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι των χρηματαγορών θα κρίνουν ότι τους συμφέρει να προχωρήσουν και στην επίσημη πτώχευση της χώρας.
Τι δείχνουν τα στοιχεία
Μόνο το 2009 για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους δαπανήθηκαν πάνω από 41 δισ. ευρώ ως τοκοχρεωλύσια (βλ. Πίνακα 1). Πράγμα που αντιστοιχεί στο 47% του συνόλου των δημοσίων δαπανών και στο 17% του ΑΕΠ της χώρας. Αν σ' αυτά συνυπολογιστούν και οι εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων, οι οποίες αφορούν κυρίως τίτλους Euro Commercial Paper (ECP) που εκδίδονται για ένα σύντομο χρονικό διάστημα -κατά μέσο όρο 182 ημέρες- και έχουν σαν βασικό στόχο την άμεση άντληση «κεφαλαίου κίνησης», τότε οι συνολικές δαπάνες εξυπηρέτησης εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο για το 2009 οι εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων έφτασαν κοντά στα 36 δισ. ευρώ. Έτσι το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους για το 2009 ξεπέρασε τα 77 δισ. ευρώ, όταν τα δημόσια έσοδα για την ίδια χρονιά μόλις που υπερβαίνουν τα 59 δισ. ευρώ. Έτσι, το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης αντιστοιχεί πια σχεδόν στο 90% των δημοσίων δαπανών και στο 32% του ΑΕΠ της χώρας. Ποιος είναι αυτός που με σοβαρότητα μπορεί να υποστηρίξει ότι μια οικονομία -και μάλιστα τόσο παραγωγικά αναιμική όσο η οικονομία της Ελλάδας- είναι σε θέση να αντέξει μια τέτοια εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους;
Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει έστω και υποψία άλλης δημοσιονομικής πολιτικής, όσο ο κρατικός προϋπολογισμός και γενικά τα δημόσια οικονομικά βαρύνονται από αυτό το ανυπόφορο κόστος; Πόσο πρέπει να συρρικνωθούν οι δημόσιες δαπάνες για να γίνει δυνατή μια μερική έστω αποπληρωμή του χρέους; Η προοπτική πραγματικής μείωσης του δημόσιου χρέους δεν υφίσταται σε κανένα από τα πακέτα «διάσωσης» που συζητά η Ε.Ε. και το ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία. Μάλιστα οι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι το 2011, με το πέρας του «προγράμματος σταθερότητας», το δημόσιο χρέος θα έχει σκαρφαλώσει στο 135% του ΑΕΠ. Μόνο που ένα τέτοιο χρέος θα έχει εκτινάξει τις ετήσιες δαπάνες εξυπηρέτησής του τουλάχιστον στα 46 δισ. ευρώ σε τοκοχρεωλύσια και στα 38 δισ. ευρώ σε εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων. Με άλλα λόγια, το σύνολο των ετήσιων δαπανών εξυπηρέτησης θα φτάσει να ξεπερνά το 35% του ΑΕΠ της χώρας. Κι όλα αυτά χωρίς να έχει συνυπολογιστεί η εκτίναξη του κόστους δανεισμού, το οποίο πέρυσι σχεδόν διπλασιάστηκε και φέτος έχει ήδη τριπλασιαστεί σε σύγκριση με το 2008, χωρίς κανείς να γνωρίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει.
| Πίνακας 1: Δαπάνες εξυπηρέτησης δημόσιου χρέους (εκατ. ευρώ) | |||||
|
| Α. Τοκοχρεολύσια | Β. Εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων | Σύνολο Α + Β | % επί των Δημόσιων Δαπανών | % επί του ΑΕΠ |
| 2000 | 22.688 | 6.342 | 29.030 | 66,0 | 21,3 |
| 2001 | 20.946 | 2.401 | 23.347 | 52,4 | 15,9 |
| 2002 | 28.874 | 1.303 | 30.177 | 65,0 | 19,3 |
| 2003 | 30.041 | 2.228 | 32.269 | 62,5 | 18,7 |
| 2004 | 27.799 | 7.631 | 35.430 | 61,2 | 19,1 |
| 2005 | 30.066 | 5.085 | 35.151 | 59,8 | 18,0 |
| 2006 | 26.065 | 8.091 | 34.156 | 56,3 | 16,2 |
| 2007 | 31.923 | 24.773 | 56.696 | 84,4 | 25,0 |
| 2008 | 37.452 | 25.674 | 63.126 | 84,2 | 26,4 |
| 2009 | 41.340 | 35.904 | 77.224 | 89,8 | 32,1 |
| Πηγή: Επεξεργασία στοιχείων Προϋπολογισμού και Εθνικών Λογαριασμών |
Η Ε.Ε., όπως και το ΔΝΤ, δεν ενδιαφέρεται να ξεπεράσει την οικονομική κρίση η Ελλάδα, αλλά να προστατεύσει αφενός το ευρώ και αφετέρου τους κερδοσκόπους κατόχους των τίτλων του ελληνικού χρέους -εκ των οποίων οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Γερμανίας κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος- από τη χρεωκοπία της χώρας. Τα μέτρα που επιβάλλονται έχουν σαν πρώτο και κύριο σκοπό να εξασφαλίσουν ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει απρόσκοπτα να πληρώνει τους δανειστές της, ακόμη κι αν χρειαστεί να ξεπουληθεί ολόκληρη η χώρα και ο λαός της. Πρόκειται για έναν αληθινό φόρο αίματος στον βωμό των διεθνών κερδοσκόπων και τοκογλύφων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο τα τοκοχρεωλύσια που έχει καταβάλει το ελληνικό δημόσιο για τη δεκαετία 2000-2009 ανέρχονται στα 297 δισ. ευρώ! Με άλλα λόγια, το ελληνικό δημόσιο έχει προεξοφλήσει ήδη ολόκληρο σχεδόν το σημερινό δημόσιο χρέος του που ανέρχεται στα 298 δισ. ευρώ για το 2009! Κι όλα αυτά δίχως να έχουμε συνυπολογίσει τις εξοφλήσεις των βραχυπρόθεσμων τίτλων για την ίδια περίοδο. Πρόκειται για ένα αληθινό φόρο αίματος στους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους που θέτει επί τάπητος την ίδια την βιωσιμότητα της εθνικής οικονομίας
Ποιος ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση;
Η συνήθης δικαιολογία του συρμού που ακούγεται για τις ευθύνες της σημερινής κατάστασης, είναι ότι φταίει το σπάταλο και διεφθαρμένο κομματικό κράτος. Όμως, η αλήθεια βρίσκεται πολύ πιο βαθιά. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 επιβλήθηκε στη χώρα ένα καταστροφικό μοντέλο «εξωστρεφούς» ανάπτυξης, ανοιχτό στις πιο ασύδοτες και μονοπωλιακές δυνάμεις των διεθνών αγορών. Ανοχύρωτη η χώρα και κλειδωμένη στον αυτόματο πιλότο της Ε.Ε., οικοδόμησε μια παρασιτική οικονομία που αποτέλεσε και αποτελεί έναν παράδεισο κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο. Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το μερίδιο του επιχειρηματικού κέρδους στην ετήσια προστιθέμενη αξία στις ΗΠΑ κυμάνθηκε την τελευταία δεκαετία γύρω από το 32%, στην Ευρωζώνη κατά μέσο όρο στο 36%, ενώ στην Ελλάδα ξεπέρασε το 56%! Την ίδια ώρα που στην Ελλάδα η αποζημίωση της εργασίας κυμάνθηκε στο 35%, ενώ στην Ευρωζώνη στο 55%!
Για να στηριχθεί λοιπόν η κερδοφορία του κεφαλαίου και να διατηρήσει αυτά τα εξωφρενικά επίπεδα μέσα σε μια χειμαζόμενη οικονομία όπου η αγοραστική δύναμη και η παραγωγική ικανότητα της εγχώριας αγοράς συμπιεζόταν διαρκώς όλο και πιο πολύ, χρειάστηκε η εκρηκτική επέκταση του δανεισμού. Και μάλιστα σ' όλα τα επίπεδα. Έτσι φτάσαμε στο σημείο το μέσο νοικοκυριό σήμερα να χρωστά το 70% του διαθέσιμου εισοδήματός του, οι τράπεζες να έχουν εξωτερικό χρέος που ξεπερνά το 52% του ΑΕΠ της χώρας και το δημόσιο χρέος να βρίσκεται στα ύψη. Όλα αυτά ήταν το αναγκαίο αποτέλεσμα ενός ολόκληρου τρόπου ανάπτυξης που υπέταξε τη χώρα σε μια πλασματική (κυρίως δανειακή) επέκταση της εσωτερικής ζήτησης, η οποία στηριζόταν κυρίως στην αναγωγή ενός ολόκληρου συστήματος αγυρτείας και απάτης σε βασικό μοχλό της οικονομίας, μέσα από την προνομιακή ενίσχυση της κερδοσκοπίας στις χρηματαγορές, στην πιστωτική και χρηματιστική αγορά.
Την τραγική εικόνα της ελληνικής οικονομίας ήρθε να συμπληρώσει η είσοδος στην ΟΝΕ και η επιβολή του ευρώ. Μπορεί η ΟΝΕ και το ευρώ να μην αποτελούν τις αιτίες των προβλημάτων και των αδιεξόδων της χώρας, αλλά είναι πλέον πασιφανές ότι λειτούργησαν καταλυτικά στη δραματική επιδείνωση της συνολικής κατάστασης. Λειτούργησαν σαν ασφυκτικός «κορσές», που προκαλεί ασφυξία στην οικονομία και την κοινωνία, σαν θανάσιμος «βρόγχος» στον λαιμό μιας ήδη προβληματικής και εντελώς εξασθενημένης οικονομίας. Έτσι οδήγησαν από την πρώτη στιγμή ολόκληρη την οικονομία, το λαϊκό εισόδημα και την εγχώρια αγορά σε βαθύτατη κρίση, η οποία προηγήθηκε της παγκόσμιας κρίσης που ξέσπασε το 2007-2008. Τόσο η κυβέρνηση όσο και η Ε.Ε. απάντησαν στην κρίση αυτή ενισχύοντας με κάθε τρόπο τον δανεισμό. Κι έτσι δημιούργησαν μια οικονομία-φούσκα για την στήριξη του «ισχυρού ευρώ», η οποία εμφανιζόταν εικονικά να αναπτύσσεται ταχύρρυθμα, ενώ στην πραγματικότητα κατέρρεε.
Όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση και η τρομακτική υπερσυσσώρευση κυρίως πλασματικού κεφαλαίου άρχισε να καταρρέει διεθνώς, τότε άρχισαν να σπάνε μία-μία και οι διάφορες φούσκες. Τα οικονομικά θαύματα τύπου Ιρλανδίας έσβησαν εν μία νυκτί. Χώρες σαν την Ισλανδία χρεωκόπησαν. Μαζί τους έσκασε και η φούσκα της ελληνικής οικονομίας, ενώ κινδυνεύει από στιγμή σε στιγμή να σκάσει και η τεράστια χρηματοπιστωτική φούσκα που δημιούργησε το ευρώ στο σύνολο της ευρωζώνης. Η τεράστια διευκόλυνση της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας που έφερε το ευρώ οδήγησε σήμερα τις τράπεζες της ευρωζώνης -κυρίως των ισχυρών εταίρων- να κατέχουν τίτλους (ομόλογα, παράγωγα, κ.ο.κ.) συνολικής αξίας άνω των 41 τρισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 26 τρισ. να ανήκουν στην κατηγορία των «τοξικών προϊόντων», όπως ονομάστηκαν τα παράγωγα υψηλού ρίσκου που προκάλεσαν το μεγάλο κραχ το φθινόπωρο του 2008. Αν σκεφτούμε ότι το συνολικό ΑΕΠ της ευρωζώνης ανέρχεται μόλις στα 9,6 τρισ. ευρώ, μπορεί να καταλάβει ο καθένας ότι αυτή η τεράστια συγκέντρωση σε χρηματοπιστωτικούς τίτλους είναι μια βόμβα στα θεμέλια της ευρωζώνης που είναι έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.
Εδώ βρίσκεται και ο κίνδυνος για το ευρώ, που δεν προκάλεσαν ούτε οι επιθέσεις των κερδοσκόπων, ούτε το έλλειμμα της Ελλάδας, ή των άλλων χωρών, αλλά η ίδια η επιτυχία του ως διεθνές μέσο αποθησαυρισμού, συσσώρευσης και κερδοσκοπίας στις αγορές κεφαλαίου. Εδώ εντοπίζεται και το ενδιαφέρον των Βρυξελλών, όπως και των διεθνών αγορών. Δεν τους ενδιαφέρει αυτό καθαυτό το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά να μην θιγεί η βιωσιμότητα του ευρώ και η ενότητα της ευρωζώνης. Να μην γίνει η Ελλάδα αφορμή για ένα ντόμινο χρεωκοπιών και αποχωρήσεων από την ευρωζώνη που θα υπονομεύσουν το ευρώ και θα πυροδοτήσουν την κατάρρευση της ΟΝΕ κάτω από ήδη δυσβάσταχτο βάρος της υπερσυσσώρευση «τοξικών» τίτλων.
Η χώρα αντιμετωπίζει μια νέα ιδιότυπη κατοχή
Η χώρα οδηγείται σε ένα ασφυκτικό καθεστώς δημοσιονομικής κατοχής, γιατί η «δημοσιονομική προσαρμογή» που ζητούν οι αγορές και οι Βρυξέλλες ισοδυναμεί με πολιτική αυτοχειριασμού, καταστροφής και διάλυσης. Το κύριο μέλημα των Βρυξελλών δεν είναι η αποτροπή της χρεωκοπίας αυτής καθαυτής, αλλά να αποφευχθεί για όσο αυτό είναι δυνατό η επίσημη ανακοίνωσή της. Αν και τα δεδομένα λένε ότι δεν θα την αποφεύγουν ακόμη για πολύ. Η χώρα έχει καταδικαστεί σε ολοκληρωτική καταστροφή, προκειμένου με την τελευταία ικμάδα της οικονομίας της, με ό,τι έχει απομείνει από την αγοραστική δύναμη των λαϊκών στρωμάτων και της εγχώριας αγοράς να συνεχίσει να πληρώνει τους δανειστές της.
Η κυβέρνηση έχει ήδη παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στις Βρυξέλλες και τις αγορές. Δεν κάνει τίποτε περισσότερο από το να υποτάσσεται στις έξωθεν εντολές. Η ίδια η έννοια της εθνικής κυριαρχίας τουλάχιστον στο πεδίο της οικονομίας και της οικονομικής πολιτικής, αποτελεί φρικτή φάρσα. Η παλιά λογική της ψωροκώσταινας και των ιστορικά πιο άθλιων καθεστώτων εθνικής υποτέλειας γνωρίζει νέα μεγαλεία. Η πολιτική ηγεσία της χώρας νοιάζεται μόνο για το πώς θα «αποκαταστήσει την αξιοπιστία της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές», δηλαδή στους κερδοσκόπους. Και για να το πετύχει είναι διατεθειμένη να τα δώσει όλα, ό,τι και να της ζητηθεί.
Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση, οι απλοί εργαζόμενοι δεν έχουν απλά να αντιμετωπίσουν μια άγρια αντιλαϊκή πολιτική, αλλά την χρεωκοπία ενός ολόκληρου συστήματος που καταρρέει και απειλεί να συμπαρασύρει ολόκληρη τη χώρα και τον λαό της. Τι πρέπει να γίνει; Να αναζητήσουμε πρόσθετες πηγές δανεισμού; Να αναζητήσουμε ευρωομόλογα, λαϊκά ομόλογα, κινέζικα, ρωσικά ή αραβικά κεφάλαια, κ.λπ., προκειμένου να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τον φόρο αίματος στους δανειστές κερδοσκόπους; Ή να σπάσουμε εδώ και τώρα τον φαύλο κύκλο του δανεισμού; Κι αυτό μπορεί να γίνει προς όφελος της χώρας και του λαού της μόνο με έναν τρόπο: την μονομερή παύση πληρωμών προς τους δανειστές. Στο κάτω-κάτω της γραφής οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμιά υποχρέωση να αποπληρώσουν χρέη, που αποτελούν προϊόντα τοκογλυφίας, ρεμούλας και κερδοσκοπίας. Και τα οποία τα έχουν ήδη πληρώσει διπλά και τρίδιπλα όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Το μέτρο αυτό είναι ένα αμυντικό μέτρο ανάγκης, το οποίο θα μας επιτρέψει να διασώσουμε τους τεράστιους πόρους, που σήμερα κατασπαταλιούνται για το χρέος, και να τους διοχετεύσουμε σε έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, ο οποίος θα βασίζεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με πρωταρχικό κριτήριο τις πιο επείγουσες ανάγκες του εργαζόμενου λαού και της χώρας. Πρόκειται για ένα μέτρο που χρειάζεται να συνοδευτεί άμεσα με την επιβολή δραστικών ελέγχων στην κίνηση του κεφαλαίου, που πρόσφατα ακόμη και το ΔΝΤ χαρακτήρισε ως ένα «χρήσιμο εργαλείο της οικονομικής πολιτικής», καθώς και με την εθνικοποίηση των κύριων τραπεζών, ώστε να πάψει το πιστωτικό σύστημα να απομυζά την οικονομία και το εισόδημα.
Μπορεί να ασκηθεί μια τέτοια πολιτική εντός της ΟΝΕ και με το ευρώ; Σαφώς όχι. Όσο η χώρα βρίσκεται υπό το καθεστώς του ευρώ είναι υποχρεωτικά εκτεθειμένη στις πιέσεις, τους εκβιασμούς και τις επιδρομές της διεθνούς κερδοσκοπίας, είναι παντελώς ανοχύρωτη απέναντι στις πιο ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς και λειτουργεί ως αναλώσιμο είδος για τα διευθυντήρια της Ευρωζώνης. Η οικονομία της χώρας πρέπει να αποκτήσει τη νομισματική της ελευθερία για να είναι σε θέση να απελευθερώσει τις δυνατότητές της, να ανασυγκροτήσει την παραγωγική της βάση και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που προσφέρει η διεθνής οικονομική ζωή. Το ιστορικό δίλημμα που δίχασε παλιότερα την αριστερά σήμερα βρίσκει την τελειωτική του απάντηση στην πράξη. Σήμερα, κάθε πρόταση που δεν αγγίζει το ευρώ, όσο φιλολαϊκή ή αριστερή κι αν εμφανίζεται, όσο αγνές προθέσεις κι αν έχει, στην πράξη εξαπατά τους εργαζόμενους και βάζει πλάτη στην κυρίαρχη πολιτική.
Le malaque
Διάβασα σήμερα πως στο πλαίσιο εκδήλωσης της Ένωσης Πολιτών για την Παρέμβαση τέθηκαν προς συζήτηση «ιδέες και λύσεις άμεσης εφαρμογής».
Ιδού και το λίνκ ---> http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%80%CE%BF%CF%8D-%CE%B2%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%AD%CE%BE%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7
Τέλος πάντων , στο πλάισιο αυτής της εκδήλωσης , ο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης , δήλωσε την παρακάτω παπαριά : "ΠΑΣΟΚ και ΝΔ προσλάμβαναν ρουσφετολογικά στο Δημόσιο, η Αριστερά έτρεχε από πίσω να τους μονιμοποιήσει και ύστερα εκείνοι για να... την ευχαριστήσουν, ψήφιζαν τα δύο μεγάλα κόμματα!"
Δηλαδή : "Όταν οι άλλοι , οι "κακοί" έκαναν ρουσφετολογικές προσλήψεις , εμείς τρέχαμε να σας μονιμοποιήσουμε ρε παληκάρια , γιατί δεν ξηγηθήκατε κι εσείς κανα ψηφαλάκι, όταν έφτασε η ώρα; Εμείς μαλάκες ήμασταν ; "
Ξέρω και 'γω ? Τί είναι αυτός που λέει μαλακίες ??
Ιδού και το λίνκ ---> http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%80%CE%BF%CF%8D-%CE%B2%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%AD%CE%BE%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7
Τέλος πάντων , στο πλάισιο αυτής της εκδήλωσης , ο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης , δήλωσε την παρακάτω παπαριά : "ΠΑΣΟΚ και ΝΔ προσλάμβαναν ρουσφετολογικά στο Δημόσιο, η Αριστερά έτρεχε από πίσω να τους μονιμοποιήσει και ύστερα εκείνοι για να... την ευχαριστήσουν, ψήφιζαν τα δύο μεγάλα κόμματα!"
Δηλαδή : "Όταν οι άλλοι , οι "κακοί" έκαναν ρουσφετολογικές προσλήψεις , εμείς τρέχαμε να σας μονιμοποιήσουμε ρε παληκάρια , γιατί δεν ξηγηθήκατε κι εσείς κανα ψηφαλάκι, όταν έφτασε η ώρα; Εμείς μαλάκες ήμασταν ; "
Ξέρω και 'γω ? Τί είναι αυτός που λέει μαλακίες ??
Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Πρόταση Κοινωνικής Αντίδρασης
Είχαμε γράψει προ ημερών ότι ο κύριος πιστωτής του Ελληνικού κράτους και γενικότερα του συστήματος δεν είναι ούτε οι “κερδοσκόποι” αλλά ούτε οι δανειστές του εξωτερικού. Είναι οι Έλληνες πολίτες, σε συντριπτικό μάλιστα ποσοστό!
Και όμως, όλοι εμείς που έχουμε χρήματα στις τράπεζες ανεξαρτήτως ποσού, στην ουσία παραχωρούμε κεφάλαιο αντί ευτελούς τιμήματος ήτοι 1 – 2% επιτόκιο. Την ίδια ώρα που το κράτος και κατ’ επέκταση οι τράπεζες δανείζονται από το εξωτερικό με επιτόκια 6-7%!
Για να μην αναφέρουμε την “ευγένεια” των Ελληνικών τραπεζών όπως και τα “ελκυστικά τους επιτόκια” που ξεπερνούν ακόμα και το 20% όταν πρόκειται να δανείσουν τον Έλληνα πολίτη. Αναλογιστείτε και την “άτοκη” βοήθεια των 28 Δις που έλαβαν οι τράπεζες πάλι από το Ελληνικό κράτος = Έλληνας πολίτης, τα αποθεματικά των ταμείων που διαχειρίζονται κλπ κλπ.
Όποιος τα σκέφτεται αυτά, λογικό είναι να καταλήγει σε νοσηρές σκέψεις όπως αυτή του Rick που παραθέτουμε χωρίς να την υιοθετούμε. Το κάνουμε απλώς επειδή δεν λογοκρίνουμε ούτε τα σχόλια ούτε τα άρθρα φίλων και συνεργατών αρκεί να μην είναι υβριστικά.
Γράφει ο Rick Proser
Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη κοινωνικές διεργασίες αντίδρασης προς τις πρόσφατες κρατικές αποφάσεις. Απεργίες, πορείες και κινητοποιήσεις σε όλο το φάσμα – από το διαδίκτυο μέχρι τις σχολικές αίθουσες – ασκούν μια σαφή πίεση, που ίσως όμως αποβεί μή αρκετή. Οι απεργίες είναι αδύνατον να συνεχιστούν επ’άπειρον, ενώ οι μηχανισμοί καταστολής βρίσκονται σε ετοιμότητα. Καθώς λοιπόν οι δύσκολοι καιροί απαιτούν ασυνήθιστα μέτρα, υπάρχει μια ειρηνική και ριζοσπαστική μορφή δράσης που μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική για τον κοινό μας σκοπό. Επεξηγώ αμέσως:
Είναι γνωστό ότι ο βασικός πυλώνας του οικονομικού συστήματος των περισσότερων αναπτυγμένων χωρών είναι τα τραπεζικά ιδρύματα. Τόσο ζωτικές θεωρούνται οι τράπεζες που πριν ένα χρόνο η Ελληνική κυβέρνηση τις τροφοδότησε προληπτικά και συνοπτικά με 28 δισ. ευρώ. Ομοίως έπραξαν και άλλες χώρες.
Επίσης είναι κοινό μυστικό ότι το πολιτικό και το τραπεζικό σύστημα έχουν αμοιβαία συμφέροντα. Δε πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πρώην τραπεζικά στελέχη καταλαμβάνουν κρίσιμες πολιτικές θέσεις και αντιστρόφως. H αποσταθεροποίηση μιας τράπεζας – με ότι αυτό σημαίνει – είναι φόβος και τρόμος για τους διεθύνοντες. Άλλωστε η χρεοκωπία της Lehman Brothers ήταν αυτή που πυροδότησε την πολύκροτη παγκόσμια οικονομική κρίση.
Αυτό που είναι κρυπτό από τον πολύ κόσμο είναι ότι όλες οι μοντέρνες τράπεζες δουλεύουν με το λεγόμενο κλασματικό αποθεματικό σύστημα, που σημαίνει πως το ρευστό που διαθέτει η τράπεζα ανά πάσα στιγμή δεν είναι παρά ένα κλάσμα (τυπικά το 1/10) του συνολικού ποσού που οφείλει να πληρώσει στους καταθέτες, αν εκείνοι το ζητήσουν. Με απλούς όρους, αν σε μία μέρα όλοι οι καταθέτες για κάποιο λόγο αποφασίσουν να αποσύρουν τα χρήματά τους (φαινόμενο γνωστό και ως τραπεζική τρεχάλα), η τράπεζα θα μπορεί να ξοφλήσει μόνο έναν στους δέκα. Τα υπόλοιπα 9/10 φαινομενικού ελλείμματος έχουν δοθεί από την τράπεζα σε δάνεια και άλλα οικονομικά προϊόντα με σκοπό το κέρδος. Αν αυτό φαίνεται περίεργο σκεφτείτε ότι σε περίπτωση που η τράπεζα υποχρεούταν να διαθέτει σε ρευστό τα χρήματα όλων των καταθετών ανά πάσα στιγμή, τότε πολύ απλά δε θα μπορούσε να δανείζει. Άρα η αρχή που κρύβεται πίσω από την εν λόγω πατέντα είναι η εξής: όσο πιο πολλά δάνεια τόσο περισσότερο κέρδος. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το κλασματικό αποθεματικό είναι το νέκταρ του τραπεζικού συστήματος, ταυτόχρονα όμως είναι και η αχίλλειος πτέρνα του.
Ας δούμε ένα απτό παράδειγμα. Η Εθνική Τράπεζα Ελλάδος έχει συνολικά περιουσιακά στοιχεία περίπου 100 δις. Σύμφωνα με τα παραπάνω, στα ταμεία της διαθέτει μόνο το 1/10 των 100 δις, δηλαδή περίπου 10 δις. Έστω ότι 1 εκ. Έλληνες έχουν τις καταθέσεις τους στην Εθνική. Αυτό αναλογεί – κατά μέσο όρο- σε 1000 ευρώ ανά άτομο. Αν λοιπόν 1 εκ. Έλληνες αποσύρουν τα 1000 ευρώ τους μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η τράπεζα θα καταρρεύσει!
Προφανώς έχετε έχει ήδη καταλάβει που πάει το πράγμα. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη άσκηση μαζικής λαϊκής οικονομικής τρομοκρατίας, την ίδια που εφαρμόζουν οι διαχειριστές εδώ και χρόνια. Το ευχάριστο για μας είναι ότι ο στόχος είναι εφικτός, αρκεί να υπάρξει η αντίστοιχη κινητοποίηση και κατανόηση από όσους περισσότερους γίνεται. Μάλιστα μπορεί να υποτεθεί ότι η μέθοδος θα αποδώσει καρπούς πριν φτάσουμε σε έσχατες καταστάσεις, διότι η αλήθεια είναι πως η πραγμάτωση ενός τέτοιου περιβάλλοντος ίσως έχει αβέβαιες συνέπειες. Κανείς δε μπορεί να τις προβλέψει, όπως κανείς δε μπόρεσε να προβλέψει το Ελληνικό έλλειμμα αλλά και την ίδια την κρίση. Ομολογουμένως τα οικονομικά είναι περίεργη “επιστήμη”. Από την άλλη εδώ που φτάσαμε δεν έχουμε κάτι άλλο να χάσουμε. Το μόνο που μένει είναι να πειραματιστούμε με όσα νόμιμα όπλα διαθέτουμε.
Εν κατακλείδει, καλούμε όλους τους πολίτες που
- Αισθάνονται αδικημένοι από τα μέτρα.
- Έχουν υποστεί οικονομική κακομεταχείρηση από τράπεζες.
- Θεωρούν ότι δε πρέπει να πληρώσουν μια κρίση για την οποία δεν είναι υπεύθυνοι.
- Είναι εξοργισμένοι με τους Έλληνες πολιτικούς.
να
- Αποσύρουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν από τους καταθετικούς λογαρισμούς τους (αφήνοντας ένα συμβολικό ποσό ώστε να μη κλείσουν) και από το χρηματιστήριο.
- Σταματήσουν να δανείζονται από τράπεζες.
- Διαδώσουν αυτό το μήνυμα παντού: σε γνωστούς, σε ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και στο πιο κρίσιμο μέσο απ’όλα, το διαδίκτυο.
- Συνεχίσουν τις απαραίτητες συμβατικές κινητοποιήσεις.
Ποιός ξέρει, ίσως από τη μικρή αλλά πάντα ανυπάκοη Ελλάδα να ξεκινήσει ένα κίνημα που παρόμοιό του δε ξαναείδε η ανθρωπότητα.
Με αγανάκτιση και ορμή,
Η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.
Πηγή : www.olympia.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
