Οι "απέξω" του φιλελευθερισμού

Ο Rousseau (Ρουσσό) 100 χρόνια μετά τους Ισοπεδωτές υποστήριξε ότι η μεγάλη ιδιοκτησία είναι ενάντια στο φυσικό δίκαιο ενώ η μικρή ιδιοκτησία αποτελούσε το φυσικό δικαίωμα του παραγωγού.


Στο έργο του Rousseau "Λόγος περί της Ανισότητας" (1755) αναφέρει ότι μόνο ένα περιορισμένο δικαίωμα μπορεί να καταξιωθεί ηθικά, αντίθετα το απεριόριστο δικαίωμα στην ιδιοκτησία ήταν πηγή εκμετάλλευσης και ανελευθερίας, θέση που επαναλαμβάνεται και στο "Κοινωνικό Συμβόλαιο" (1762).
Διακόσια πενήντα χρόνια πριν από σήμερα ο Ρουσσό έλεγε ότι: "Μια αληθινή δημοκρατική κοινωνία, μια κοινωνία που θα κυβερνάται από την γενική βούληση, απαιτεί ισότητα ιδιοκτησίας, τέτοια ώστε κανένας πολίτης να μην μπορεί ποτέ να γίνει τόσο πλούσιος, ώστε ν' αγοράζει άλλον, και κανένας τόσο φτωχός, ώστε η ανάγκη να τον κάνει να πουληθεί".


Ο Ρουσσό πίστευε ότι οι διαφορές στην ιδιοκτησία χωρίζουν τους ανθρώπους σε αντιτιθέμενες τάξεις και οι άνθρωποι οδηγούνται από τα ταξικά συμφέροντα μην μπορώντας έτσι να αποφασίσουν για το γενικό καλό. Αυτός ήταν ένας προβληματισμός που απασχόλησε αργότερα και τους κλασσικούς φιλελεύθερους του 19ου αιώνα από την ανάποδη. Όχι δηλαδή πώς θα υπάρχει ισότητα ιδιοκτησία αλλά πώς ενώ δεν θα υπάρχει ισότητα θα δημιουργηθούν εκείνες οι δομές που δεν θα επιτρέπουν να τεθούν σε κίνδυνο τα προνόμια των ανώτερων τάξεων...


Ο Thomas Jefferson ο οποίος είναι μέχρι και σήμερα σεβαστός στις ΗΠΑ και στου οποίου το όνομα δακρύζουν ακόμη οι Αμερικάνοι, ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με τον Ρουσσό. Πίστευε στη θετική πλευρά της ανθρώπινης φύσης και στην οικονομική ισότητα ως προϋπόθεση της δημοκρατίας. Παρά το ότι αποδεχόταν τη μισθωτή εργασία θεωρούσε ότι αυτή είναι αποδεκτή μόνο στο βαθμό που οι εργαζόμενοι είναι τόσο ανεξάρτητοι όσο και οι μικροϊδιοκτήτες. Θεωρούσε την μικροιδιοκτησία ως το μέτρο για να μην υπάρχουν ταξικές διαιρέσεις.


Γι' αυτό και ο Ρουσσό και ο Jefferson του 18ου αιώνα ή οι ουτοπιστές του 16ου και 17ου αιώνα εξαιρούνται από την κλασική φιλελεύθερη παράδοση η οποία κυριαρχεί σήμερα. Επειδή πίστευαν στην οικονομική ισότητα ως βασική προϋπόθεση της δημοκρατίας. Ένα βασικό στοιχείο που χάθηκε μέσα στο χρόνο...


Συνεπώς οι σκέψεις και οι προβληματισμοί κατά της ιδιοκτησίας και για την απαγόρευση απόκτησης άπειρου πλούτου, δεν πρέπει να αποτελούν απαγορευμένα θέματα συζήτησης ή θέματα ταμπού.

Σήμερα όποιος συζητάει τέτοια θέματα απορρίπτεται αυτόματα ως κομμουνιστής. Μα αυτά τα έλεγε ο Jefferson και ο Ρουσσό! Γιατί τα ξεχάσαμε;;

πηγή : http://greekrider.blogspot.com/

Καλοί μου φίλοι , ANARHAS 13 , BATMARX και Μπάμπη (a.k.a. sougias)

Λέτε : o vgeno exei megalh ey8ynh. opws kai oi ergazomenoi pou htan ekei enw eixe kyrhx8ei apergia. se kamia periptwsh omws ayto den dikaiologei ayton pou eri3e th mpoukala.

1) "Ο Βγενό έχει μεγάλη ευθύνη".

ΝΑΙ έχει , εάν και εφόσον απαγόρεψε στους υπαλλήλους του να απεργήσουν , γεγονός που δεν έχει επιβεβαιωθεί απο κάποιον επώνυμα , αλλά δεν θα μου έκανε καμμία μεγάλη εντύπωση αν ίσχυε , οπότε και δεν το αμφισβητώ(καθότι γνωστή τοις πάσι η εργοδοτική τρομοκρατία) . ΕΧΕΙ επίσης (κι εδώ η ύπαρξή της είναι σίγουρη) γιατί το συγκεκριμένο κατάστημά δεν διέθετε μέσα τόσο ενεργητικής ( πυροσβεστήρες κ.α. ) όσο και παθητηκής (έξοδοι κινδύνου) πυροπροστασίας . Απο την άλλη βέβαια , έχει πολύ πλάκα να παρακολουθείς ανθρώπους που "υποστηρίζουν" ή "αποδέχονται" το κάψιμο τραπεζών να διαμαρτύρονται επειδή δεν υπήρχε πυρόσβεση . Αυτό λέγεται κοινώς υποκρισία ...

2) "Οι εργαζόμενοι έχουν ευθύνη , εφόσον ήταν στη δουλειά τους , ενώ είχε προκυρηχθεί απεργία" . Εδώ το πράγμα χοντράινει . Ο καθένας έχει το δικαίωμα της άποψής του . Άν κάποιος επιλέγει να θεωρεί την κατ'ευφημισμόν "διάσωση" πραγματική (και εως εκ τούτου να μην απεργεί) , είναι δικαίωμά του και δεν είναι ανάγκη να το πληρώσει με την ζωή του . Επιχειρήματα αυτού του στύλ μου θυμίζουν έντονα υπερασπιστική γραμμή Κούγια : "Τί δουλειά είχε ο Γρηγορόπουλος στα Εξάρχεια , αφού γνωρίζουμε πως εκέι γίνονται φασαρίες??" . Λυπάμαι , αλλα δεν μπορώ να πώ οτι εκπλήσσομαι απο το πόσο μοιάζετε.
ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΑΜΑ ΓΟΥΣΤΑΡΑΝΕ , ΤΕΛΟΣ . Κι αν δεν γουστάρανε αλλα ήταν υποχρεωμένοι απο την εργοδοσία , ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝΕ ΑΥΤΟΙ .Όταν κατεβαίνεις στην πορεία το κάνεις ΚΑΙ για αυτούς , όχι μόνο για τα "συντρόφια" και τους "ομοιδεάτες".

3) "Ευθύνη είχαν αυτοι που ρίξαν την μολότωφ" . Ναι , και μεγαλύτερη ακόμα , αυτοί που τους δώσανε την εντολή , γιατί δεν πιστεύω πως οι αυτουργοί ήταν αναρχικοί . Βέβαια , αυτό έχει λίγη σημασία πλέον , τα ΜΜΕ και ο απλός κοσμάκης έβγαλαν την ετυμηγορία τους . Αλήθεια , δεν σου κάνει εντύπωση ρε φίλε , που σε κάθε πορεία αποσιωπούνται σχεδόν όλα τα πραγματικά ουσιώδη(όπως συμμετοχή , αιτήματα ,κτλ) , αλλά δίνεται απίστευτη προβολή στο 'δράμα" και στο "μπάχαλο" ? Εμένα πάντως όχι , γιατί γνωρίζω πως προβάλλουν αυτά που τους βολευουν , αυτά που εν τέλει φοβίζουνε τον κοσμο , που θα τον κάνουν να κλειστεί στο σπίτι και να μην βγάζει κίχ. Κάτι πρέπει να ξέρει ο "χώρος" , μιας και στην πολυετή πορεία του έχει δώσει αρκετό ψωμί σε γενιές και γενιές δημοσιογράφων . Ακόμα κι άν οι μπαχαλοι δεν υπήρχαν , το σύστημα θα έπρεπε να τους εφεύρει .

4) Και ο so called "αντεξουσιαστικός χώρος" θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του , γιατί τώρα περισσότερο απο ποτέ ο ίδιος κάθεται στο ειδώλιο . Όχι πως κανεις ήθελε απώλειες ζωών , το κάθε άλλο...Όχι παιδάκια , δεν σας λέω δολοφόνους , ούτε σας χαρακτηρίζω "συλλήβδην" και στα "τυφλά" , όπως έχει πράξει ο χώρος σας για άλλες κατηγορίες ανθρώπων (γιαυτό και θα σας άξιζε , αν και δεν θα ήταν αλήθεια) . Έχετε όμως ευθύνη , γιατί τόσο καιρό επιτρέπατε και δεν απομονώνατε ενέργειες και πρακτικές που θα μπορούσαν να κοστίσουν ζωές . Γιατί δώσατε συγχωροχάρτι στην "επαναστατική βία" , χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς διάκριση . Γιατί οι λίγοι που είχαν το μυαλό και την ψυχραιμία , αντιμετώπισαν τις μολώτοφ σαν στραγάλια και τις βαριοπούλες σαν λαστιχένια αποκριάτικα σφυράκια . "Έλα μωρέ , δεν τρέχει..." . ΑΛΗΘΕΙΑ??? Η ΜΟΛΟΤΩΦ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΜΕΓΑΛΕ!!! . Πώς μπορείς να απαιτείς ψυχολογικά τέστ για τους μπάτσους για να φέρουν όπλα, αλλά να ανέχεσαι την μολότωφ στα χέρια του κάθε χουλιγκάνου ?? Ξέρω : "Αυτοί είναι δικοί μας..." . Και σε ρωτάω : ΕΙΝΑΙ???...Μάλλον όχι...Αλλά πάντως , αυτό δεν σας απαλάσσει απο την ευθύνη , όλα αυτά θα μπορούσαν να προβλεφτούν και να μην χάσουν αθώοι τις ζωές τους . Το άιμα αυτό είναι πάνω σας , όσο και στον Βγενο .

Πολύς κόσμος , εδώ και καιρό σε συζητήσεις τόσο μέσα όσο και έξω απο τον "horror" , ζητά να κοπούν οι καγκουριές . Αλλά ναι , ξέρω , αυτοί είναι συντηρητικοί και φασίστες .
Ούτε λέξη για την έκρηξη την δευτερα (αν δεν κάνω λάθος) απο οργάνωση ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ και με την γνωστή προκύρηξη "σκάσε και άκου" (πάω στοίχημα πως την έγραψε ο ίδιος που έγραψε και αυτή με τα ντόνατς) . Ούτε λέξη για τις βόμβες που σκάνε κάθε 3 και λίγο , λες και επρόκειτο για βαρελότα ,άρα δεν τρέχει και τίποτα... Είναι όλα στο πλάισιο της "επαναστατικής βίας " , του "αγώνα" . Όσο για το μεταναστόπουλο που έγινε κομμάτια?? "Δεν το κάναμε εμείς...". Μαιστα...Θα μπορούσατε πάντως , έστω και κατα λάθος...

Για να τελειώνω , αν δεν θέλεις κράτος , πρέπει να αποδείξεις πως δεν το έχεις ανάγκη . Πρωτοβουλίες όπως το στέκι μεταναστών και το μικρόπολις συντελούν προς αυτή τη κατεύθυνση . Ο κόσμος περισσότερο απο όλα (απο τη βία , οικ. κρίση -ας γελάσω- τρομοκρατία) υποφέρει απο τον φόβο του . Αν τον εντείνεις , είσαι μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης . Ο κόσμος φοβάται πως δεν μπορεί χωρίς κράτος , χωρίς να έχει κάποιον να του λέει τι να κάνει . Αν θές να λέγεσαι αναρχίκός και να συμβάλλεις στην απελευθέρωση , πρέπει με την πράξη και τη στάση σου , να του αποδείξεις πως ΜΠΟΡΕΙ και πως δεν έχει τίποτα να φοβηθεί , πως υπαρχουν άλλοι τρόποι , πιό ανθρώπινοι και πίο αποτελεσματικοί .

Και τα μπάχαλα , μόνο στην αντίθετη κατεύθυνση συμβάλλουν...ΑΠΕΝΑΝΤΙΑΣ , συντελούν στην μεγαλοποίηση της εντύπωσης πως η αστυνομία είναι ένα αναγκαίο κακό , για να μας προφυλάξει απο τους "άλλους" ,αυτούς που καίνε και καταστρέφουν . Την ιδια στιγμή βέβαια , white collar criminals πράττουν τα ίδια και χειρότερα , μέ άλλους τρόπους...
Και όχι μονο αυτό , αλλα τους κάνουν να φαίνονται και θύματα .

Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις σε μία τράπεζα είναι να την δυσφημίσεις , όχι να την κάψεις (και "υλικό" , υπάρχει - οι τύποι είναι πιό σάπιοι κι απ'τη κολαση) Αλλά αυτό προϋποθέτει επιχειρήματα , έρευνα , σκέψη και επικοινωνία με τους άλλους...

To τελευταίο ταξίδι του μάγου - αυτοκράτορα (μερος 1)

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΤΟΥ ΚΙΡΙΝΤΑΝ ΜΠΑΟΥΚΓΡΙΜ

Ο Κίρινταν ατένιζε τον συννεφιασμένο ορίζοντα σκεφτικός. Οι αστραπές που έσκιζαν το σκοτάδι αντικατόπτριζαν πλήρως την διάθεση του μάγου , που μεταβαλλόταν απο απλή απογοήτευση σε ανήμπορη οργή και τούμπαλιν . Κάτω απο το παράθυρο του πύργου , τα φώτα της πρωτεύουσας απλώνονταν σαν διαμαντοστόλιστος μανδύας , σκορπιζοντας τη λάμψη τους στον σκοτεινό ουρανό . Είχε κυβερνήσει δίκαια και σοφά για 20 ολόκληρα χρόνια , πάντα με υπομονή και αυταπάρνηση , πάντα με γνώμονα το συμφέρον του βασιλείου και την ευημερία των ανθρώπων του . Σε αυτό τον ίδιο τον λαό του , επέστρεφε η σκέψη του εκείνη τη δύσκολη ώρα . "Μαλάκες, όλοι τους..." ψιθύρισε στενεύοντας τα μάτια , "Μαλάκες γαμημένοι , μου φάγατε τη ζωή εσείς και η γκρίνια σας !!!". Χτύπησε το χέρι στο τραπέζι , γυρνώντας απότομα, μόνο και μόνο για να αντικρίσει το έντρομο βλέμμα του κατατρομαγμένου (και ολίγον τι γυναικωτού ) Θαλαμηπόλου. "Μαλάκες!!!Κακομοίρηδες!!!Μουρμούρηδες!!!Παλιο...Παλιοφτωχομπινέδες!!!" . Ο τρομαγμένος , ομοφυλόφιλος υπηρέτης, σηκώθηκε έντρομος και το έβαλε στα πόδια , κουνώντας νευρικά τη βενταλια και τον κώλο του σε μια πανδαισία κινήσεων ,που θα ζήλευε ακόμα και το πιό περήφανο παγώνι . "Χα!!!Καλά ξεκουμπίδια μωρη λούγκρα !!! Βρωμόπουστα!!!Ξεκωλιάρη!!!Αδερφάρα!!!" , αντήχησε η φωνή του Κίρινταν στους έρημους διαδρόμους , ακολουθούμενη απο τον βρόντο της πόρτας που έκλεινε απότομα, κι ένα πνιχτό, παρανοικό γελάκι που μόλις ακουγόταν μέσα στον ορυμαγδό της καταιγίδας που ολοένα δυνάμωνε."Κι αυτός ο κωλόκαιρος , μου έχει σπάσει τα αρχίδια... " , μουρμούρισε σέρνοντας τα βήματά του πάλι πίσω , προς το παράθυρο που ατένιζε την πόλη.
Η αλήθεια είναι πως η συμπεριφορά του άρχοντα είχε γίνει ανυπόφορη τον τελευταίο καιρό και γιαυτό έφταιγε ένα και μοναδικό πράγμα : Η διάγνωση που είχε λάβει μόλις δύο εβδομάδες πρίν . Ο υπουργός υγείας και βασιλικός γιατρός (διπλοθεσίτης , όπως όλα τα καλά λαμόγια ) είχε ταπεινα ανακοινώσει στον αναστατωμένο ηγέτη πως η αιτία του βήχα που τον ταλαιπωρούσε τόσους μήνες , δεν ήταν κάποιο αθώο πλήν επίμονο κρυολόγημα , παρα ένας ύπουλος καρκίνος του πνέυμονα , και μάλιστα σε τελικό σταδιο . Όλες οι ακτινογραφίες έλεγαν το ίδιο : Ένας όγκος , μικρούλης αρχικά , αλλα με έντονες επεκτατικές διαθέσεις , είχε εγκατασταθεί στους βασιλικούς πνεύμονες χωρίς κανείς, μα κανείς να τον πάρει έιδηση . Παρ'όλα τα (μαλακωδώς) καθησυχαστικά λόγια του γιατρού ("Σήμερα η επιστήμη κάνει θαύματα" , κι άλλες τέτοιες παπαριές) ο Κίρινταν Μπάουγκριμ, μάγος-αυτοκράτορας , αφέντης του βασιλείου του Ντόλ Κουαρθόλ , άρχοντας του πύργου της υψηλής μαγείας, είχε χεστεί στα βρακιά του. Την αγαπούσε τη ζωούλα του...Περνούσε τις ώρες του σκεφτικός και δυστυχισμένος , αναθεωρώντας τις ιδέες και τις πράξεις που τον έφεραν σε αυτό το σημείο . Το άγχος για την ασφάλεια και την προκοπή του λαού του , τον είχε οδηγήσει σταδιακά στην εργασιομανία, το ποτό και ακόμα χειρότερα : στο ΚΑΠΝΙΣΜΑ!!! Τα ξενύχτια , τα ατελείωτα μήτινγκ με τους αργόστροφους συμβουλους , τα αμέτρητα πακέτα άσσος άφιλτρο που είχε συσσωρεύσει καπνίζοντας με τις ώρες για να αντέξει την βαρεμάρα και την μαλακία που τον περιτριγύριζε, είχαν επισύρει βαρύτατες συνέπειες στη υγεία του. Η πίσσα που είχε μαζευτεί στους πνεύμονές του θα αρκούσε για την ασφαλτόστρωση ολόκληρης της εθνικής οδού της χώρας , αν και θα έπρεπε πρώτα να περιμένει την ανακάλυψη του αυτοκινήτου, και ο βασιλιάς ήξερε καλά πως δεν θα ζούσε τόσο. Η θλίψη του τον έκανε να ξεσπάει σε οποιονδήποτε έβρισκε μπροστά του , και περισσότερο απο όλους κατηγορούσε τον λαό του , η φροντίδα για τον οποίο του είχε στερήσει τόσες ελευθερίες και εμπειρίες . Έψαχνε μανιωδώς ένα τρόπο να ανακτήσει τον χαμένο χρόνο , να αδράξει την ζωή που γλυστρούσε σαν άμμος μέσα απο τα δάχτυλά του. Έξι μήνες ... Τόσο του έδινε να ζήσει εκέινος ο μαλακας ο γιατρός. Ε, λοιπόν , ο βασιλιάς είχε ένα σχέδιο για να αξιοποιήσει την κάθε πολύτιμη στιγμη ...

(to be continued)